Bir kez, ikinci kez hamile olduğumda, kapımız çalındı ve bir genç kız bebekli bir şekilde duruyordu.
Böyle bir sahneyle karşılaşacağımı hayal bile edemezdim. O an, yıllardır yanımda olduğuna inandığım kişinin kim olduğu konusunda tamamen yanıldığımı anladım.
Denizle tanıştığım zaman on beş yaştaydım; o iki yaş büyük, on yedi. Beş yıl sonra evlendik ve bir yıl içinde hamile kaldım. Kızımız doğduğunda Denizin mutluluğu gözlerinden okunuyordu. Ona bütün ilgisini verdi, daha çok çalışmaya başladı.
Kocam büyük bir iki odalı daire satın aldı; kızımız onun için her şeydi. Onu anaokuluna, kurslarına götürür, birlikte yürüyüşlere çıkar, çizgi filmleri izlerdi. Ailem mükemmeldi. Fakat bir gün her şey birden değişti.
İkinci hamileliğimde, kapıya bir kız çocuğu ve bir bebek geldi. Yaşı yaklaşık yirmi, adı Aylindi; aslında on dokuz. Aylin, Denizin ikinci eşiydi.
İkiden fazla haftadır doğum yapmıştı ve bir nokta koymak istediğini söyledi. İki yıldır birlikte olduklarını, Aylinin ise vazgeçmeyeceğini anlattı. Denizi aradım ve gelmesini söyledim. Cevabı beni şok etti:
Elif, eskiden bizim gibi iyi bir hayatımız vardı. Onu koruyalım. Boşanmak istemiyorum, ama Aylini de bırakmayacağım.
Bu sözleri duyarak gözlerimden yaşlar süzüldü. Çantamı topladım, çantasını da kapıya fırlattım, o da ardı sıra bağırdı:
Sevgilim, pişman olacaksın. Bu daire benim adıma kayıtlı; sen ve çocukların şehir dışındaki eski bir daireye taşınmak zorunda kalacaksınız. Nafaka bile düşünme, resmi maaşım çok düşük. Şimdi nasıl yaşayacağını düşün.
Bu sözlerin, sevdiğim adamın ağzından çıktığına inanamadım.
Artık çocuklarımın onun yanında büyümesini istemediğim kesinleşti. Deniz Aylinle gitti, ben eşyalarımı ve çocukların eşyalarını toplayıp kendi daireme koştum.
Gözyaşına zaman yoktu. Deniz çabucak boşanma davasını açtı, ben de son paramı iyi bir avukata harcadım. Avukat, dairenin bana ve çocuklara devredilmesi gerektiğini savundu. Nafaka talebinde bile bulunmadım.
Yedi yıl sonra ikinci kez evlendim. Yeni eşim, eski kocamdan çok farklı; iyi kalpli, dürüst bir adam. Aylinin sadece eski kocasından para istediği ortaya çıktı; evsiz kaldığında da onu evden attı. Deniz geri dönmeye çalıştı, ama ben onun sözlerini bir daha duymak istemedim.
Şimdi, yeni hayatımda, geçmişin gölgesinden sıyrılarak, çocuklarım ve ben huzuru yeniden inşa ediyoruz. Türk Lirası cüzdanımda birikmiş tek para, umut ve özgürlük.
