Bu Senin Kızın Değil, Gözlerin Kör mü? Bir Türk Ailesinde Kaynana, Doğumhanede Başlayan Şüphe ve Yıllar Süren İnatçılık Hikâyesi

Bu senin kızın olamaz, yoksa gerçekten kör müsün?

Eşimle henüz bir yılı doldurmadan evlenmiştik. Kayınvalidemle ilk tanıştığımda, hem bana hem de evlendikten sonra dünyaya gelen kızıma karşı bu kadar şüpheci ve burun kıvıran bir tavır takınacağını hayal bile edemezdim. Mesele şu ki, kızımız klasik sarışın-mavi gözlüydü, ama eşim de onun küçük kardeşi de bildiğin koyu kumral, esmer tiplerdendi. Resmen Adana güneşinde kavrulmuş gibiler.

Doğumdan sonra lohusa odasında otururken kayınvalidem beni aradı, Hayırlı olsun dedi, torununu görmek istediğini söyledi. Buyursun gelsin dedim, niyetim temiz. Ama kadın gelir gelmez surat üç karış asıldı, sonra hastane koridorunda pat diye sordu:
Kızım, yanlışlıkla başka bebek mi verdiler size?

Vallahi bunu duyan hemşire bile dondu kaldı. Kadıncağız benden cevap bekliyor ama ben utancımdan ezilip Yok canım, burada zaten her dakika yanımdaydı bebek, diye geveledim.

Ama kayınvalidemin aklındaki sonraki cümle alnında yazıyordu; söylemesine lüzum kalmadı. Eve geçtik, eşimle mis gibi çocuğun başında vakit geçirirken kadın bomba gibi patlattı:
Bu senin kızın olamaz, yoksa sen kör müsün?

Kocam oracıkta dondu kaldı, ama kayınvalide vitesi arttırdı:
Bu çocuğun sende ne huyu var, ne suyu! E annesine de benzemiyor! Bir düşün bakalım, neden böyle oldu? Başka biri olmasın sakın!

O anda eşim bana tam destek çıktı, kadını tuttuğu gibi evden dışarı çıkardı. Ben ise çok alınmıştım. Aylarca o günü beklemiş, bütün sıkıntıları göğüslemişim; sonunda dünya güzeli, mis gibi, sağlıklı bir kızım olmuş. Doktor görür görmez espri patlatmıştı:
Hanımefendi, maşallah sanatçı doğurdunuz, ciğerler opera sanatçısı gibi!

Ben gülümseyip karnım burnumda kucağıma almışım yavrumu, hayal kuruyorum; ailecek o mutlu günleri, bayramları, kutlamaları… Nerede! Kayınvalidem kafaya takmış.

Kadın evden gittikten sonra eşim morali düzeltmeye çalıştı da, bir kere canım sıkılmıştı, tadımız tuzumuz kaçtı. Kayınvalide işte, kolay pes etmedi, tehdit-sataşma hattını 7/24 kullanmaya başladı. Telefonda söylenmeler, arada eve gelişiyle illaki laf sokmalar tam gaz devam etti.

Kadıncağız torununu bir kere bile kucağına almıyor, sürekli eşimi tek yakalamaya çalışıyor, Testle netleştirelim, başka yolu yok! diyor. Artık milletin ne dediği umurunda değil, ben mutfakta bile duyacak kadar bağırıyor. Eşim ben yanında durunca bana güveniyor, kızını kabulleniyor ama kayınvalide cevabı yapıştırıyor:
O zaman test yaptıralım da görelim!

Bir gün ben de patladım. Mutfakta iki büklüm damarıma bastı, içeri daldım:
Yeter yahu, çerçeve mi yaptıracaksınız sonuca? Hani alalım, asın başucunuza, bakın bakın içiniz rahatlasın!

Kayınvalidenin gözleri ateş oldu, cevap veremedi. Eşim bana destek oldu ama alaycı tonumla herkes ne dediğimi anladı.

Tabii mecburiyetten teste gittik. Kocam sonuçlara bile bakmadı; bana güveniyor. Kayınvalide kağıdı didik didik okudu. Sonucu elime tutuşturdu, ben de dayanamadım:
Çerçeveyi hangi renk istiyorsunuz, ceviz mi beyaz mı olsun?

Kayınvalide çileden çıktı:
Dalga mı geçiyorsun benimle? Kim bilir hangi tanıdık yaptı testi! Benim küçük oğlumun kızı bak ne kadar esmer, nasıl gözleri var, bizim olduğu oradan belli!

Neyse, kayınvalide istediği testi de gördü, ama savaş bitmedi. İçten içe kavga dövüş, beş yıl böyle geçti. Sonunda tekrar hamile kaldım, hem de görümcemden üç ay sonra. Onlarla aramız gayet iyiydi, tek gözlerini devirdikleri an kayınvalidemin yeni bir şüphe nöbeti olurdu, gerisi şenlik.

İkinci çocukları da kız oldu. Güle oynaya annesiyle tanışmaya gittik. Battaniyeyi kaldırdım, bakar bakmaz kahkahayı bastım. Bizim kızın tıpatıp aynısı! Herkes bana baktı, ben de şaka yollu;
E, şimdi söyle bakalım, sen de mi benim gizli sevgilimden geldin?

Salon yıkıldı, kahkahalar koptu, ama kayınvalidemin surat domates gibi oldu. Hiçbir şey diyemedi. İşte o gün ilişkimizi dönüm noktasıydı. Başta kayınvalide suskunluğa gömüldü, sonra bir kere kızımı bebekleriyle oynarken görünce, anladım ki buzlar nihayet çözülmüş.

Şimdi kızım evin en büyük, favori torunu. Bizim kızımız, gözümüzün nuru, çileğim ne ararsan var. Kayınvalidem hediyelere boğuyor, şımartıyor, geçmişi telafi etmeye çalışıyor adeta. Ona kızgın değilim ama inceden kırgınım. Umarım zamanla geçer…

Rate article
Lifequest
Bu Senin Kızın Değil, Gözlerin Kör mü? Bir Türk Ailesinde Kaynana, Doğumhanede Başlayan Şüphe ve Yıllar Süren İnatçılık Hikâyesi