Aferin! Kocam gece benimle, gündüz eski eşiyle
38 yaşındayım ve iki yıldır benden beş yaş büyük bir erkekle yaşıyorum. İsmi Murat. Murat daha önce evliymiş, iki çocuğu var ve işsiz bir eski eşi var. Her akşam Murattan para ya da bir konuda yardım istiyor.
Ben ise daha önce hiç evlenmedim ve çocuğum yok. Belki diyeceksiniz ki, çocuk sahibi olmanın ve aile olmanın ne demek olduğunu bilmiyorum. Hayır, gayet iyi biliyorum. Anlıyorum ki, bir kadının eşi olup onunla yaşayan birinin sürekli eski eşinin yanına gitmesi de oldukça garip.
Muratın eski eşi, sanırım onu geri kazanmaya çalışıyor. Her gün arıyor, sürekli bir problem çıkıyor. Murat işi bitince hemen onlara gidiyor, gece geç saatlerde eve dönüyor. Hatta bayramları bile doğru düzgün birlikte geçiremiyoruz. O kadın yine arıyor, yine bir şey olmuş. Peki neden Murat gitmek zorunda kalıyor?
Kocaman bir ailesi var, arkadaşları var; hepsi yakınlarda oturuyor. Cevabı çok açık: Eski eşi, kocamı geri istiyor. Bıktım artık! Ama ne yapabilirim ki? Boşanmak mı? Konuşmayı denedim, bir faydası olmadıBir gece Murat yine geç dönünce, ona sakin bir sesle içimdeki fırtınayı anlattım. Senin geçmişin, sorumluluklarınhepsi saygı duyduğum şeyler. Ama bu evde beraber olmayı seçtin ve ben artık gölgelerde yaşamak istemiyorum. Gözlerime uzun uzun baktı, ilk kez gerçekten dinlediğini hissettim.
Ertesi gün Murat, elinde bir çiçekle erkenden geldi. Yanında olmamı istiyorsun. Haklısın. Geçmişimle yüzleşeceğim. Önce kendime, sonra sana saygımı göstereceğim. dedi kararlı bir sesle. O anda anladım; bazen en büyük cesaret, sınırlarımızı çizmekte saklı. Artık kimsenin gölgesinde değil, kendi hikayemi yazmanın zamanıydı.
Gözyaşlarım umutla karışırken, içimde huzurla gülümsedim. Çünkü sonunda, benimle kalmayı seçen biriyle, kendi bayramımı kutlayabilirdim.
