28Kasım2025
Bugün, cadde boyunca yürürken komşum Ahmet Bey ile karşılaştım. Evimizi takas edelim. Neden üç odalı bir daireye ihtiyacınız var? dedi, sanki soruyu bana zorunlu bir tavsiye gibi fısıldadı.
Ben ve kızım Aylin, İstanbulun Kadıköy semtinde, annemden miras kalan güzel bir dairede yaşıyoruz. Daire üç odalı; her oda ayrı, aralarında geçiş yok. Geniş bir koridor, ayrı tuvalet ve banyo var; mutfak küçük ama balkonu oldukça büyük. Her birimiz kendi odamızda, ayrıca geniş bir oturma odası paylaşarak mutluyuz. Yakında taşınmayı düşünmüyoruz.
Ahmet Bey, sanki yıllardır aynı konuda kararlaştıkmış gibi yanıt verdi:
Şu an Aylinle birlikte yaşıyorsunuz, değil mi? Neden benim daireme taşınmayasınız, ben de sizin dairenize geçeyim? Bizde iki oda var, sizin için yeterli olur. Üç odalı bir daireye ne gerek var? İki oda iki kişi için yeter; küçücük bir dairemiz bile çok yer kaplamaz. Biz uzun zamandır daha büyük bir daire arıyoruz ama mevcut seçenekler pek iyi değil. Sizin daireniz tam da ihtiyacımız olan şey! Üstelik daha fazla ödeme yapmaya hazırız.
Ahmet Beyin sözlerine kulak verirken, bir yandan da çok dikkatli dinliyordum. Nasıl olur da birlikte uyum sağlayacağız diye bahsettiğinizi duyunca, sanki zaten kararları sizin verdiğini mi sandınız? diye düşündüm. Şöyle bir soru sordum:
Şaka mı bu? Gerçekten mi söylüyorsunuz? Neden bizim daha küçük bir daireye geçmek istediğimizi varsayıyorsunuz? Benim geniş üç odalı dairemi bırakıp, bir kutu gibi dar bir yerde yaşamak niye bana cazip gelsin? Eğer daire takası yapacak olursam, kesinlikle bu gibi bir teklif kabul etmem. İki kişi için yeter demeniz ne demek? Ben takasa yanaşmıyorum.
Ahmet Bey, bir an duraksadı ve mırıldandı:
Biz sadece en iyisini istedik; her iki tarafın da rahat etmesi için. Siz bizim neyin iyi olduğunu bilmiyorsunuz!
Bugün hâlâ aynı dairede oturuyorum. Ahmet Bey ve ailesi artık bana selam vermiyor; görünüşe göre kararlı tutumum onları kırmış. Bu olay bana şunu öğretti: Başkalarının cazip bulduğu bir çözüm, bizim için mutlaka doğru olmayabilir. Kendi değerlerimize ve konforumuzu korumak, başkalarının beklentilerine boyun eğmekten daha değerlidir.
