Oğlunuz ne zamandır sizinle konuşmuyor? diye sordum yaşlı komşuma O anda yüreğim sıkıştı.
En son altı yıl önce gördüm oğlumu. Eşiyle başka bir şehre taşındıktan sonra, başlarda ara sıra arardı. Ama sonra tamamen iletişimi kesti. Oğlunun doğum günü için bir pasta alıp onu ziyaret ettiğini anlattı; o an gözlerini yere indirdi ve ağlamaya başladı.
Sonra ne oldu?
Gelinim kapıyı açtı, bana bu evde istenmiyorsun dedi. Oğlum ise ona ses etmedi, bana sanki suçluymuşum gibi baktı ve gözlerini kaçırdı. O günden beri onu bir daha hiç görmedim.
Sonrasında hiç aramadı mı sizi? Duyduklarıma inanamadım.
Bir kez ben aradım. Üç odalı evimizi satıp daha küçük bir eve taşınmak istediğimde Elbette oğluma da bir miktar para verdim. Geldi, evrakları imzaladı, parayı aldı ve yine aramadı.
Çok mu yalnızsınız, yoksa artık yalnızlığa alıştınız mı? diye sordum yaşlı hanıma.
İyiyim ben! Gençken de oğlumla baş başa kalmıştım. Kocam başka bir kadın için bizi terk etmişti. Oğlumu tek başıma büyüttüm. Çok sevgi verdim ona. Sonra bir gün büyüdüğünü, kendi evini tutmak istediğini söyledi. İlk başta sevindim; kendi ayakları üzerinde duracak diye düşündüm.
Ama iş aslında kız arkadaşıyla ilgiliymiş. Kendi evlerinde eğlenmelerine kimsenin karışmaması için defalarca kendi evleri olsun istemiş. Sonra, kızı hamile kaldı.
Bütün bunları bu kadar kolayca anlatabiliyor musunuz? Oğlunuzun sizi bu yaşınızda yalnız bırakmasına üzülmüyor musunuz? diye hayret ettim.
Alıştım artık. Yeni evimde huzurluyum. İhtiyacım olan kadar param var. Her sabah kalkıp demliği ocağa koyuyorum, balkona geçip çayımı içiyorum. Şehri izliyorum uyanırken. Gençken hep uykusuz kalırdım, iki işte çalışmak zorundaydım. Hep hayalim, sevdiklerimle birlikte yaşlanmaktı. Ama demek ki yalnızlık benim kaderimde varmış.
Evcil bir hayvan alsaydınız, birlikte daha keyifli olurdu belki
Biliyor musun kızım, bazen kediler bile sahiplerini terk ediyor. Köpek ise bakamam; ertesi sabah uyanabilecek miyim bile bilmiyorum. İlgilenemeyeceğim bir cana emanet olamam. Bir kez hata yaptım, yeter
Kadıncağız güçlükle kendini tutmaya çalıştı, ama sonra gözyaşlarına engel olamadı
Çocuklar, ne olursa olsun anne babanızı yalnız bırakmayın! Siz onların bir parçasısınız ve bir gün onlar da gittiğinde, siz de bir yanınızı kaybetmiş olacaksınız.
Hayat bize gösteriyor ki, insanın kökleri ve sevdikleri her şeyden önemlidir. Kökünüzü unutmayın; sadakat ve vicdan, insanın ömrüne huzur katar.
