Kız kardeşimin, eski kocamla evleneceğini öğrendiğim gün.
Yedi yıl evli kaldım. Gençlik yıllarımızdan beri beraberdik. Birlikte ev kurduk mobilya aldık, hayatımızı düzenledik, her şey gayet sıradandı. Ama her şey onun hayatında başka bir kadın olduğunu fark edene kadar sürdü. Şüpheli mesajlar, tuhaf programlar, sürekli bulunan bahaneler… Onu sıkıştırınca her şeyi itiraf etti. Artık mutlu olmadığını söyledi. Boşandık. O dönemde tamamen yıkılmıştım ve kendimi hem ondan, hem de ailemden uzaklaştırdım. Ülkeyi terk ettim ve herkesle bağlantımı kestim.
O süreçte, onun hayatı hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Engellemiştim. Onu hiç merak etmedim. Ailem de bana hiçbir bilgi vermiyordu. Ben de, onun artık hayatlarından çıktığını varsaydım.
Seneler sonra İstanbula döndüm ve ailemle yavaş yavaş tekrar görüşmeye başladım doğum günlerinde, aile yemeklerinde, telefonda kısa konuşmalarda. Kimse bana olağan dışı bir şey söylemedi. Beni hazırlayacak hiçbir şey yaşanmadı.
Kardeşimle ilişkimiz hep “idare ederdi”, çok yakın değildik. Konuşurduk ama özel şeyler paylaşmazdık.
Üç ay önce beni aradı ve konuşmamız gerektiğini söyledi. Bir kafede buluştuk. Geldiğinde gergin görünüyordu. Evleneceğini ve onun nikâh şahidi olmamı istediğini söyledi.
Kiminle evleneceğini sordum. Birkaç saniye sustu. Sonra ismi söyledi.
Eski kocamdı.
Duyduğuma inanamadım, tekrar etmesini istedim. Yine söyledi. iki yıldır birlikte olduklarını açıkladı. Bu, boşandıktan sonra başlamış bir ilişki demekti. Yani… beni sadece bir başkasıyla değil, kız kardeşimle “değiştirmişti”.
Ailemin bundan haberi var mı, diye sordum. “Evet,” dedi. İlk zamanlar tuhaf gelmiş, ama sonra herkes kabullenmiş. Artık o yine ailemizin içinde, ama bu kez onun hayat arkadaşı olarak. Bana da bu zamana kadar hiçbir şey söylememelerinin sebebi, “nasıl anlatacaklarını bilememeleriymiș,” çünkü “zor günlerim olmuş.”
Aynı gün annemle de konuştum. Herkesin başından beri bildiğini doğruladı. Bilerek, olay çıkmasın diye bana anlatmamaya karar vermişler. “Olgun ol,” deyip ailemizin huzurunu bozmamamı istedi. Düğün de çoktan planlanmaya başlamıştı, kimse gerginlik istemiyormuş.
Şahit olmayı reddettim. Düğüne katılacağımı da belirtmedim.
O günden beri ailemle temasım minimuma indi. Düğün hazırlıkları sürüyor. Kız kardeşim hala onunla.
Şimdi ise hepsi, olgun davranmayanın ben olduğumu söylüyor.
Gerçekten olgun olmayan ben miyim, bilmiyorum.
