Ben tatile gidiyorum, kimseye çocuk bakıcılığı yapacak değilim! Kayınvalidem beni ortada bıraktı ama ben de ona iyi bir ders verdim.
Bak şimdi, her ailenin elbet birtakım sırları ya da sıkıntıları vardır; kimi ailede miras meselesi, diğerinde alkol ya da aldatma problemleri, bazılarında ise insanlar birbirini hiç anlamaz, ortak paydaları yoktur. Bizim ailede öyle devasa problemler yok aslında ama… Yani keşke kayınvalidem olmasa, hayat gayet şahane geçerdi! O kadar zamandır iyi geçinmeye çalıştım, yuttum yuttum ama bir yere kadar oluyor.
Şunu da gayet iyi biliyorum, anneyle oğul arasındaki bağ çok özel. Ama yahu, 37 yaşında koca adam hâlâ annesinin kuzusu ise orada bir tuhaflık var! Eşimle kayınvalidem sürekli fısır fısır konuşup bir şeyler çevirir, hep arkamdan! Ayrıca ne zaman baksam, kayınvalidemin oğlumuza yani torununa karşı mesafeli olduğunu hissediyorum. Hiç öyle canım torunum tripleri yok kadında.
Bak şimdi, yakın zamanda tam bizde şöyle bir olay oldu: Bizim oğlan yaz tatillerinin çoğunu annemlerle Foçadaki yazlıkta geçirir. Ama kayınvalidem bir türlü bir hafta bile çocuğu yanına almak istemiyor!
Bu sene olaylar daha da saçma bir hal aldı. Malum, annem doktor olduğu için salgın döneminde izine çıkamadı. Babam da sağlığından dolayı torunla baş edemez. Ben desen yıllık izin alamıyorum. Yani sırf bu yüzden kayınvalideme ricada bulundum, aylar öncesinden planladık her şeyi.
Tatil zamanı yaklaşırken, kayınvalidem beni aradı, çat diye dedi ki:
Sürpriz tatil çıktı, bana bakma, oğlana başka bir çözüm bul.
Yani şok geçirdim, nutkum tutuldu ve telefonu suratına kapattım. O an yapabilecek hiçbir şey yoktu. Kadın kendine tatil planlamış, hiç torununu düşünmüyor. Daha sonradan öğreniyorum ki, sürpriz tatil çıktı yalanmış, kadın kendi gitmiş tur şirketinden almış, bizden habersiz. Oysa öncesinde söz vermişti.
Üstelik utanmadan eşime, tatile gittiği sürede bahçedeki domates-biber serasına bakmamızı ve çiçekleri sulamamızı söyledi. Eşim iş-güç içinde boğuştuğu için tabii ki sorumluluk yine bana kaldı. Ama ben ne yaptım? Hiç yüz vermedim, dedim ki;
Sen beni ortada bıraktın, üstüne yalan söyledin. Hiçbir işini yapmam. Tatil yapmak istedin ya, al sana tatil! Ürünlerin kurursa da umurumda değil, bana ne dedim, döktüm içimi.
Tabii kadın epey sinirlendi ama yine de tatilini iptal etmedi. Şimdi de ben telaşla oğlana kamp arıyorum, çünkü bir yere göndermem gerek, başka şansım yok.
Sence haksız mı oldum? Yani insan biraz vicdanlı olur değil mi?
