Sevgilimle birlikte İstanbulda bir teyzemizin evinde oda kiraladık. Sekiz aydır onunla aynı çatı altında yaşıyoruz.
Mutfakta bir buzdolabını paylaşıyoruz. Onun rafları her zaman bomboş olurdu. İçinde duran tek şey, suyla yapılmış yulaf lapası dolu bir tencereden ibaretti. Sabun sadece çamaşır için, yağ ise hep ucuz ve kötü kokan cinstendi. Antredeki ayakkabılar hep yamalıydı. Ev, fakirliğiyle bağırıyordu adeta.
Ev sahibemiz bizimle hiçbir zaman içli dışlı olmadı, sabah akşam sokaklarda teneke toplayıp, bazen de afiş asıyordu. Her pazar ise pazardan topladığı çürük meyvelerle kendine bir tür ziyafet yapıyordu.
Ona bakınca içim acıyordu, gözlerim doluyordu. Bir gün ona bir kadın geldiğinde, bu yaşanan adaletsizliği görünce gözümden yaşlar aktı.
Kapıyı kendi anahtarıyla açan, yaklaşık 45 yaşlarında bir kadın:
Hazırladın mı parayı, anne? diye sordu.
Hazırladım yavrum, al şurada, dedi ev sahibemiz.
Bu yetmez! Yarın kızı da getireceğim.
Şu kıyafetler kimin? Misafirin mi var?
Odayı kiraladım, geçimimi sağlamak için. Emekli maaşımı da komple sana veriyorum, diye mahcup oldu yaşlı kadın.
O zaman ben de gidip bir bakayım kimleri almışsın eve? Duydum ki dolandırıcılarla doluymuş, diyerek bizim kapıyı açtı kadın.
Evet, bakalım burada kim varmış?
Kendi paramızla tuttuğumuz odaya bu şekilde dalmasını şaşkınlıkla karşıladım:
Hanımefendi, kapıyı kapatır mısınız?
Sen kimsin bana laf söylüyorsun? Ben bu evin asıl sahibiyim! Bundan böyle kira bana ödenecek. Şurada numaram, şurada IBANım. Kadın ayakkabılarıyla odaya girip iki tane kağıt bıraktı masanın üstüne. Sakın gecikme olmasın, yoksa seni evden atarım! Ne zaman ödedin kirayı en son?
Yavrum, bırak artık, rica ediyorum. Şu birikmiş elektrik faturasını ödedim maaşımdan, yoksa elektriğimi keseceklerdi. Elektriksiz nasıl yaşarım ki? diye neredeyse ağlayacaktı teyze.
Bundan böyle onlardan kira alma, bana gönder. Yarın dediğim gibi kızımı da getireceğim.
Kadın çıktıktan sonra ev sahibi, koridordaki sandalyeye oturup ağlamaya başladı. Yanına gidip sarıldım:
Ağlama teyzeciğim, her şey düzelecek.
Bir bardak çay ver, kızım.
Hiç onun doğru düzgün çay içtiğini görmemiştim. Kendi çayını bile mutfakta asılı duran ahududu ve frenk üzümü yapraklarıyla hazırlardı.
Yaşlı kadın kupasını eline alıp anlatmaya başladı:
Kızımı tek başıma büyüttüm, eşim gitti ve bir daha dönmedi. Her şeyimi ona verdim. Ama büyüdükçe kibirli, erkek peşinde koşan birine dönüştü. 35inde evlendi, bir kız çocuğu oldu. Ama damadım da cimri ve çıkarcının teki. Onlara ve torunuma yardım etmeye başladım.
Başta gönüllü başladım, zamanla mecbur kaldım. Emekli maaşımı istiyor, vermezsem torunumu göstermez. Bari oda kiralayayım da karnım doysun dedim, buna da göz dikti. Ben ne yetiştirdim acaba?
Birden gözyaşlarına boğuldu, çayını bile unuttu. Ben ona çok acıdım.
Şimdi de beni başka eve taşımak istiyor. Evimi satıp şehrin dışında tek odalı bir yere koyacak. Belki sokağa bile atar. Böyle sözler etmeye başladı. Direnirsem torunumu göstermemekle tehdit ediyor. Yeter ki torunumu göreyim, evimi bile satarım.
Sevgilim okuldan, hukuk fakültesinin dördüncü sınıfından gelince ona sordum: Bu yaşlı kadına nasıl yardımcı olabiliriz?
Dairedeki birçok komşuya gittik. Kızının para diye bağırmasını duyanları bulduk, şahitlik için söz aldık. Sonra birlikte savcılığa gittik, torunuyla görüşme hakkı için dilekçe yazdık.
Ayrıca teyzeye psikiyatrdan rapor almasını önerdik. Kim bilir kızı neler anlatacak mahkemede?
Dava sonunda teyzemiz davayı kazandı. Şimdi torununu yasal olarak, ayda iki defa üçer saat görebiliyor. Emekli maaşına artık el uzatamıyorlar, tehdit de edemiyorlar. Artık sofrasında et var, normal meyveler görülüyor. Ufak tefek tamiratlarda da yardımcı oluyoruz. Tabii köklü bir şey değil, ama duvarı boyayıp 30 yıllık duvar kağıtlarını değiştirmek elimizden geliyor.
Bize minnettarlığı öylesine büyük ki, kirayı almıyor, ama biz neredeyse zorla ödüyoruz.
Bir insan annesine bunu nasıl reva görür? Zaten ufacık emekli maaşını almak, ne yiyeceğini düşünmemek Anneye resmen nankörlük!
Anne-babalarınızı sevin! Varlığınız onların sayesinde!
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
