Kız kardeşimin eski eşimle evleneceğini öğrendiğim o gün
Yedi yıl boyunca evliydik. Gençliğimizden beri beraberdik. Bir yuva kurduk mobilyalar aldık, hayatımızı düzene koyduk, her şey görünürde olağandı. Ama ilişkimiz, onun hayatında başka bir kadın olduğunu fark ettiğimde bitti. Mesajlar, tuhaf çalışma saatleri, asılsız bahaneler Onu köşeye sıkıştırınca tüm gerçeği anlattı. Artık mutlu olmadığını söyledi. Boşandık. O kadar yıkılmıştım ki, yalnızca ondan değil, ailemden de uzaklaştım. Ülkeyi terk ettim, herkesle tüm iletişimimi kestim.
O dönem boyunca onun hayatından nasıl bir haberim olsun ki? Sosyal medyadan engellemiştim, kimseye sormadım. Ailem de bana hiçbir şey söylemedi. Zannediyordum ki, artık onların hayatında yeri yok.
Türkiyeye döndükten sonra yavaş yavaş ailemle tekrar görüşmeye başladım doğum günlerinde, aile yemeklerinde, bazen telefonda. Kimse bana tuhaf bir şey söylemedi. Hiç kimse başıma gelecekler için beni uyaracak tek bir ipucu bile vermedi.
Kız kardeşimle aramız her zaman idare ederdi, fakat hiçbir zaman yakın değildik. Konuşurduk, ama derin, kişisel şeyleri hiç paylaşmazdık.
Üç ay önce bir gün aradı, Buluşmamız lazım, dedi. Bir kafede buluştuk. Gergin gözüküyordu. Düğün yapacağını, benim de nikah şahidi olmamı istediğini söyledi.
Damat kim, diye sordum. Birkaç saniye sustu. Sonra adı söyledi.
Eski eşimin adıydı.
Yanlış duyduğuma inanıp, tekrar etmesini istedim. Tekrar söyledi. Tam iki yıldır birliktelermiş. İki yıl Yani bizim boşanmamızdan hemen sonra başlamışlar. Yani O, sadece beni bırakıp gitmemişti doğrudan kız kardeşime gitmişti.
Ailemiz biliyor mu dedim. Evet, dedi. Başta herkes şaşkınmış ama sonra kabullenmişler. Artık o tekrar aileye dahilmiş bu sefer kız kardeşimin nişanlısı olarak. Bana hiçbir şey söylememelerinin sebebi ise, Senin zor zamanlarını düşündük, diye açıklamışlar.
Aynı gün annemle konuştum. O da her şeyi doğruladı. Bilerek hiçbir şey söylememişler, ailede huzursuzluk çıkmasın diye. Olgun olmanı istiyoruz, sorun yaratma, zaten düğünle uğraşıyoruz dedi. Düğün hazırlanıyormuş, gerginlik olsun istememişler.
Şahit olmayı reddettim. Hatta, gelmeye bile söz vermedim.
O günden beri ailemle iletişimim asgari düzeye indi. Düğün hazırlıkları sürüyor. Kız kardeşim hâlâ onunla.
Ama şimdi ailemde olgun olmayan, sorun çıkaran kişi yine ben oldum.
Gerçekten, suçlu ben miyim?
