Ah canım, geçmişte yaşadığım bir hikayeyi anlatmak istiyorum sana, içimden geldi. Barış, Melikeyle ilk kez ortak arkadaşların düzenlediği bir ev partisinde tanıştı. O an, Barışın gönlü Melikeye anında kaydı, kalbi yerinden fırlayacak gibiydi, heyecandan eli ayağına dolaştı resmen. İlişkileri kısa sürede ilerledi, ama Barışın babası hep temkinliydi. Bir gün Barışa, Oğlum, sakın Melikenin duygularına hemen güvenme. Belki sadece paranın peşindedir, diye dertli dertli tavsiye verdi. Barış, bu düşünceye biraz içerledi, Baba, Melikeye henüz ailemin durumunu anlatmadım bile. Nasıl böyle düşünebiliriz? diye itiraz etti. Babası yine de, En iyisi, bu mevzuyu biraz gizli tut. Önce duygularının samimiyetinden emin ol, deyip Barışı uyardı.
Barış düşündü, taşındı, babasının dediği aslında mantıklıydı; kendisini test edebilirdi, kaybedecek pek bir şeyi yoktu. Belki böylelikle Melikenin sevgisinin gerçek olup olmadığını daha iyi anlayacaktı. Birlikte sade bir düğün yaptılar, ve Barış, ailesinin apartmanlarından birini seçip en mütevazı olanı, güya babaanneden kalmış gibi oraya taşındılar. Altı ay boyunca hayatları sıradan şekilde geçti. Barış işine gidiyordu, maaşı öyle uçuk değil, gayet orta halli. Melike ise evin hesaplarını çekip çevirip, ayı zor bela kapatıyordu.
Altı ay geçtikten sonra, Barış sonunda artık gerçekleri paylaşmanın zamanı geldiğini düşündü. Bir buket çiçek aldı, eve gidip Melikeye büyük bir açıklama yapacaktı. Ama eve geldiğinde Melikeyi valizlerini hazırlarken gördü. Melike, Barışcığım, arkadaşlarım bana senin zengin olduğunu söylemişti. Sırf bu yüzden kabul ettim seninle olmayı. Ama gördüm ki, sen fakirden farksızsın. Ben böyle yaşayamam, senden ayrılıp daha varlıklı birini bulacağım, dedi. Barış, duydukları karşısında dondu kaldı. Sonunda soğuk bir şekilde, Arkadaşların haklıymış. Seni test etmek istemiştim. Amacının para olduğunu gösterdin. Babam baştan beri doğru söylüyormuş, diye cevap verdi. Melikenin defalarca af dilemesine rağmen, Barış kararından hiç dönmedi; onu affetmedi, yeniden bir araya gelmeleri mümkün olmadı.
İşte böyle kardeşim Bazen insanın sevdikleri bile sınavdan geçiyor. Hayat gerçekten garip…
