Bir süredir evliyim ve eşim daha önce evlenmiş, o evlilikten iki çocuğu var. Eşim eski eşinden uzun zaman önce ayrılmış ama çocukları için iletişimleri devam ediyor. Aralarındaki konuşmalar genellikle çocuklarla ilgili konular üzerine; çocukların bakımı, okul durumları gibi şeyler Tabii çocukların nafakasını da düzenli olarak ödüyor, böylece eski eşine maddi olarak da destek oluyor. Ayrıca eşim, eski eşinin ve hatta eski kayınvalidesinin hayatındaki birçok gelişmeden de haberdar oluyor; açıkçası çok yakından ilgileniyorlar.
Geçenlerde hiç beklemediğim bir anda, eşimin eski eşine maddi olarak daha farklı bir destek vermeyi düşündüğünü öğrendim. Meğer eski eşi bir süredir yüklü miktarda borç içindeymiş. Üç yıl önce küçük bir işletme açmak için bankadan kredi çekmiş ancak iş maalesef tutmamış. Şimdi ise ödeyecek hiçbir şeyi kalmamış, borçlar iyice büyümüş. Dayanamayınca annesinin üstüne bir şeyler devretmek istemiş, yoksa çocuklarla birlikte sokakta kalma riski varmış.
Eşim de daha yeni duymuş bunu ve bana söz arasında belli belirsiz açmaya başladı konuyu. Bak, eski eşim böyle zor durumda, orada benim çocuklarım da var. Biraz destek olsak fena mı olur? gibi laflarla yokladı beni. Yoksa, dedi, borç ödenmezse çocuklara kalır tüm yük, emekli olana kadar başımızdan gitmez.
Dün ise açık açık geldi ve, Maaşımın yarısını her ay eski eşime vereceğim, borçları bir an önce ödesin. Ne düşünüyorsun? diye sordu.
Bunu duyunca gözümden bile belli oldu şaşkınlığım. Dedim ki:
Sevgili eşim, sen ciddi misin? O artık senin hayatında kim? O sana yabancı, neden ona yardım etmek zorundasın ki?
Ama inadı bırakmadı:
Çocuklarım orada, borçlar ödenmezse onların başına kalacak, ben babalarıyım, üzerime düşeni yapmalıyım, dedi.
Dedim ki, zaten her ay nafaka ödüyorsun, gerektiğinde fazladan para da gönderiyorsun. Yani çocukların gayet iyi bakılıyor. O halde, eski eşin kendi borcunu kendi çözmeli. Bunun bizimle ne ilgisi var ki? Bu kadar müdahil olmanı doğru bulmuyorum. Niye biz kendi huzurumuzdan feragat edip eski eşine yardım etmek zorunda kalalım? Hayır, bunu düşünmene bile gerek yok!
Eşim birden sustu, biraz da kırıldı bana. Ama düşünüyorum da, haksız mıyım?
