Kapıyı bir yabancı çaldı.
Veysel, ilkokuldan beri Yasemine aşıktı. Ona küçük notlar yazar, dikkatini çekmek için binbir türlü bahaneyle uğraşırdı.
Ama Yaseminin gözü, voleybol takımının uzun boylu, sarışın kaptanı Denizden başkasını görmüyordu. İkisi aynı takımdaydı, antrenmanda yan yana beraber smaç basıyorlardı.
Zavallı Veysel’in ise ne okul başarısı vardı, ne de sportif görüntüsüyle gönülleri fethettiği söylenebilirdi. Yasemin ona hiç yüz vermiyordu bile.
Bir süre sonra Deniz’in kalbi, paralel sınıftan melankolik Elif’te kaldı. Aralarındaki yasemin kokulu iletişim, limon kabuğunun acı tadına döndü.
Liseyi bitirdikten sonra Veysel, “Bari mezuniyette yine dikkatini çekeyim,” diye düşünüp son bir hamleyle Yasemine evlenme teklif etti. Kızdan gelen cevap ani ve netti: “Hayır!” Hatta üzerine bir de patlıyor: Hiç düşünmüyorum bile!
Üniversite bittikten sonra Yasemin, bir şirkette muhasebeci olarak çalışmaya başladı. Müdürü, ak saçlarına inat yakışıklı, ondan on yaş büyük ve kahverengi gözlü bir adamdı: Barış Bey. Yasemin, Barış Beyin hem işine olan titizliğine hem de karizmatik duruşuna hayrandı.
Derken aralarında bir kıvılcım çıktı. Yasemini, Barış Beyin evli olması ve küçük bir oğlunun bulunması hiç rahatsız etmiyordu. Barış Bey hemen klasik müdür lisanından konuştu: Boşanacağım, söz, kalbimde tek kişi sensin!
Yıllar geçti, Yasemin haftasonlarını yalnız pinekleyerek geçirmeye alıştı ve sürekli bekliyordu: “Acaba Barış bugün gelir mi?” Sonra bir gün markette karşılaştı Barışla; elinde karısı ve karnı burnunda, üstelik bir de poşetleri koca bir jestle taşıyordu. İkisi de mutluluktan gülüyordu. Yasemin seyrederken içi cız etti, gözleri doldu.
Ertesi gün istifasını yazıp masasına bıraktı…
Yılbaşı yaklaşırken; evde ne alışveriş, ne süsleme ne de bayram havası vardı. Hatta soğuğun pek ciddiye aldığı kış günü eve geldi, buz gibi olmuştu. Meğer kombi bozulmuş! Malum, Yasemin apartman sevmeyen cinstendi, şehrin kenarında bahçeli bir evde yaşıyordu.
Teknisyen çağırmaya çalıştı ama sormayın, yılbaşına birkaç gün kalmış, işçilik ücretleri adeta uçmuş! Kenara, Bahçelievlere kadar gelmeye eriniriz! diyen ustalar, öyle rakamlar çekiyordu ki, Yaseminin gözünden yaş geldi: Bu kadar mı ateş pahası? Türk Lirası, yerlerde!
Zavallı Yasemin, umudunu yitirince en yakın arkadaşı Semayı aradı. Sema, Dur, ben Birola (kocası) sorayım, belki o bir yolunu bulur, dedi.
İki saat sonra kapı çaldı.
Kapıda bir yabancı belirdi; dikkatlice bakınca, çocukluk arkadaşı Veysel olduğunu anladı!
Selam Yasemin, yine nedir başına gelen bu felaket?
Aa… Sen nereden çıktın?
Sema aradı, eşim Biroldan duydum, ben de buraya koştum! Bana göre havalar buz gibi, sen suyu boşalttın mı, yoksa kombi patlayacak!
Yok, vallahi o nasıl olur bilmiyorum ki.
Eh, böyle giderse donarsın burada. İyi ki hava çok eksilere düşmemiş!
Veysel hemen sistemi kontrol etti, elini attı, suyunu boşalttı, kombide biraz uğraştı, olmadıysa bile saati dolmadan tekrar geldi. Gerekli parçaları elinde, eskilerin tamirci babacanlığıyla, sorunu kökten çözdü.
Ev kısa sürede sıcacık oldu. Veysel ellerini kuruladı, ardından sordu:
Yasemin, musluğun akıyor, lamban da titriyor… Eşin yok mu, halletsin şunları?
Eşim yok ki, yalnız yaşıyorum ben…
Hadi ya! Hâlâ mı prens bekliyorsun?
Yok canım, öyle ideal falan… Bomboş benim hayat…
Eee o zaman, lise mezuniyetinde niye geri çevirdin beni? dedi Veysel, gülerek.
Bir cevap gelmedi…
Veysel, mutfağa gitti, musluğu düzeltti, odada yanıp sönen ampulü de değiştirdi ve ardından evine gitti.
Yasemin ise eski günleri, minnak yanaklı ilkokul arkadaşı Veyseli hatırladı. Meğer yıllar onu uzun boylu, karizmatik, ela gözlü biri yapmıştı. Gülüşü ise hâlâ eskisi kadar içtendi.
Bir şeyi bilmiyordu: Veysel evli miydi, değil miydi?
31 Aralık akşamı yeniden kapı çaldı.
Çaresizce açtı, nasıl olsa misafir beklemiyordu.
Kapıda Veysel vardı. Yepyeni bir takım elbisenin içinde, elinde kocaman bir çiçek demeti.
Yasemin! Son bir defa daha soruyorum: Benimle evlenir misin, yoksa prensini emeklilikte mi bekleyeceksin?
Kadıncağız, gözyaşlarına boğuldu, başını mutlulukla salladı.
İkinci denemede evlilik teklifi kabul edilmişti… Şükür ki Türkiyede ikinci şanslar da değişebilir!
