Bazı ilişkilerde öyle bir an gelir ki, çiftlerden biri, diğeri için hissettiği tüm duyguları bir anda anlam veremeden kaybeder. Aynen bu durum, Muratın başına geldi. Murat hayatında 17 yaşına kadar hiç sevgilisi olmamıştı. Aslında o, kızlar arasında oldukça popülerdi ama tüm vaktini kendini geliştirmeye ve derslerine ayırıyordu. Çünkü küçüklüğünden beri en büyük hayali, iyi bir cerrah olmaktı ve bunun için sıkı bir çalışmaya ihtiyacı vardı. Üniversiteye başlayana kadar kızlarla ciddi hiç yakınlaşmadı, annesi de sürekli ona hayatında bir ilişki de yaşaması gerektiğini hatırlatıyordu.
Üniversiteye başladığında, annesinin de teşvikiyle, nihayet biraz olsun etrafına bakmaya başladı kızlar konusunda. Ve bir süre sonra, gönlüne göre biri çıktı karşısına. Dikkatini çeken kişi, kendi sınıfından Tuğba oldu. Murat genellikle kızlarla çok fazla sohbet etmediği için onu ilk defa konuşmaya davet edince Tuğba bir şaşırdı tabii, çünkü Murat genelde sadece yakın erkek arkadaşlarıyla takılırdı. Yavaş yavaş konuşmaya başladılar, Murat birkaç kez Tuğbayı kafeye davet etti, Tuğba da bunu memnuniyetle kabul etti. Zamanla bu arkadaşlık, doğal bir şekilde daha yakın bir ilişkiye dönüştü ve sonunda aralarında bir şeyler olduğuna dair açıkça konuşmaya başladılar.
Muratın annesi, bu duruma çok sevindi. Çünkü oğlunun ömür boyu yalnız kalacağından biraz endişe ediyordu açıkçası. Fakat ne yazık ki, mezuniyet döneminden hemen sonra, Tuğbanın Murata karşı olan duyguları bir anda sanki uçup gitti. Çok üzücüydü tabii, ama aslında pek de nadir rastlanan bir şey değil. Murat bunu Tuğbadan öğrenince gerçekten çok sarsıldı ve toparlanması hiç kolay olmadı. O kadar olgundu, hayatının ilk defa birinden böyle karşılıksız şekilde soğuduğunu hissetti ve ilk kez aşk acısını gerçekten tattı.
