Beş yıl boyunca eşimle yaşadığımı sanıyordum, meğer annemle evliymişim

Helin küçük bir kasabadan gelirdi. Okunu o kasabada azalt Amur değil, Aşk tanrısı Erosun oklarıydı. Helin, Alpere aşık oldu, Alper de ona. Sonra ikisi birlikte doğdukları yerdeki küçük memleketlerinden kaçmaya karar verdiler. Anne babalarına, düğün için para kazanmak amacıyla Ankaraya gideceklerini söylediler. Gerçekten de para kazanmaya gittiler. Fakat sonra kararlarını değiştirdiler ve düğün için harcama yapmamaya karar verdiler.

Başkentteki gençlerin düğünlere spor ayakkabıyla, kotla geldiğini, hediyelerin sadece nakit olarak verildiğini, düğün yemeği yerine açık büfeyle veya hatta online toplantıyla yetinildiğini, hediyelerin ise ev kredisi taksitine gittiğini görmekten bıkmışlardı.

Helin ve Alper de aynısını yaptı. Ancak anneleri, memleketlerine döndüklerinde onlara mütevazı bir ziyafet düzenledi. Ankarada hiç tanıdıkları yoktu. Bunların hepsi konu dışında, size eşleri ve karakterlerini anlatmak için aktarıyorum

Düğünden bu yana beş yıl geçmişti. Çocuk sahibi olmayı ertelediler, birlikte ev kredisi ödediler. Helinin annesi gözü pek bir kadındı, kızını tek başına büyütmüştü ve her telefon konuşmasında torunlara hazır olduğunu hatırlatmaktan geri kalmıyordu. Fakat Helin biliyordu ki, annesiyle yaşasalar, çok kısa zamanda ayrılırlar. Zaman baskısı yoktu, çocuk için acele etmiyorlardı.

Helin bir süredir, önceden de hissettiği ama eskiden başa çıkabildiği, eşine karşı kırgınlıklar hissetmeye başladı. Beni aradı:

Başkalarıyla telefonda saatlerce konuşuyor, benimle sadece selamlaşma Eve geldiğinde uzun uzun konuşursunuz. Ben işten sonra sessiz bir aşk filmi izlemek istiyorum, ama o korku filmlerine dalıyor. Kaç televizyonunuz var? Artık bilgisayardan kulaklıkla izleniyor. Ama yan yana oturup kafalar başka yerdeyse, aile hayatı olmuyor. Aynen öyle düşünüyorum! Alper beni anlamıyor! Oldukça özgün bir serzeniş. Niye gülüyorsun? Tamam, daha fazla gülmeyeyim. Helin, birlikte en iyi vakti ne zaman geçiriyorsunuz? Tatilde ya da misafir geldiğinde… O zaman çok ilgili oluyor.

Helinle sohbetim bir saate yakın sürdü. Bana tanışmalarını ve kızların ona nasıl imrenerek baktığını anlattı. Konuşmamızdan anladım ki, Helinin Moskovada olduğu gibi Ankarada da gösterecek kimse olmadığı için, içindeki kadınsal gösteriş ihtiyacını tatmin edememesiydi sorun. Birinci sorun buydu, ikincisi ise

Helin, ideal evliliği nasıl görüyorsun? Elbette çocuklu Çocuk sahibi olmak gelenektir ama çoğu evlilik çocuklardan sonra bozulur Eşim ilgilensin, ruh halimle, işimle Kıyafetimi değerlendirsin, yemeğimi övsün… Hiç mi takdir etmiyor? Evet, iyi diyor ama bana yetmiyor. Anlat detaylı Eve geldi, yemek verdin diyelim Mesela, ona patates püresiyle köfte verdin, ve sonra ne oldu? Ellerini ovuşturup gülümsüyor. Ama bu da bir iltifat! Eğer tabağı iterdi, yüzünü buruşturur, aç değilim dese seni üzerdi…

Helin sessiz kaldı; sanırım şikayetinin tam olarak nedenini anlamış değildi. Ama eşine kırgınlığı vardı. Asıl neye memnuniyetsiz olduğunu ben işin başından anlamıştım. Tahminimi doğrulamak için annesiyle ilişkisini sordum.

Annesinin duygusal biri olduğunu öğrendim. Her zaman Heline sorularla yaklaşır, işler kötü gidince mutlaka destek verir, her şeyin yolunda gideceğini söylerdi.

Bazen duyarız, ebeveynimize benzer kişilere veya bize bolca sevgi vereceklere evleniriz. Helinin babası yoktu, dolayısıyla, herkesin duygularını açıkça gösteremeyeceğini hiç aklına getirmemişti.

Yeri geldiğinde Heline, beş senedir aslında annesiyle evli olduğunu ve eşinin annesi gibi davranmasını beklediğini söyledim. Başta şaşırdı ama düşündükten sonra katıldı.

Peki, annemle nasıl boşanırım? Çok kolay. Her kırgınlıkta, Alperin aslında konuyla alakası olmadığını, karşındaki kişinin annenden başkası olmadığını hayal et. Çünkü o kadar ilgili ve duygusal biriyle kimse yarış amaz! Bu kadar mı? Bu kadar! O zaman kırgınlıklar kendiliğinden yok olacak.

Heline söylediğim şeyler, bizim kültürde de önemli bir ders taşıyor: Bazen beklentilerimiz, çocuklukta aldığımız sevgiyi birebir aramaktan kaynaklanır. Oysa gerçek aile hayatı, iki kişinin birbirine farklı şekillerde sevgi sunmasına izin verdiği, sabır ve anlayışla sürdüğü bir yolculuktur. En güzel evlilik, karşılıklı beklentileri değiştirebildiğimizde, huzura kavuşur.

Rate article
Lifequest
Beş yıl boyunca eşimle yaşadığımı sanıyordum, meğer annemle evliymişim