Son zamanlarda ailemiz beklenmedik sıkıntılarla karşılaştı ve düzenli gelirimizi kaybettik. Günlüğüme yazmak istiyorum, belki içimi biraz rahatlatırım. Ben emekliyim ve devletin bana verdiği maaş, açıkçası ilaçlarımı bile zar zor karşılıyor. Yaşlandıkça tansiyonla ilgili sağlık sorunları çıktı. Hayatımın sonuna kadar ilaç kullanmam gerekiyor.
Oğlum ve gelinim uzun zamandır ikinci bir çocuk istiyorlardı ama bir türlü olmuyordu. Derken gelinim hamile kaldığında işini kaybetti. Küçük torunum henüz dört yaşında ve evde bizimle. Büyük torunum ise on altı yaşında. Okuldan sonra kuryelik yapıyor, biriktirdiği parayı son anına kadar sakladı. Geçenlerde kendi parasından bir bilgisayar aldı.
Ben bu duruma sessiz kalamayınca gelinim Kendi parasını kazandı, bizden istemedi, dilediği gibi harcayabilir, diyerek benim şikayetimi önemsemedi. Oğlum ise tümden işini kaybetti. Küçük torunum doğmadan önce iyi kazanıyordu ve ailesini rahatça geçindiriyordu, hatta para biriktiriyordu. Ama zamanla hastalandı ve doktorlar korkunç bir teşhis koydu. Ne varsa biriktirdiği, tedavi ve ilaçlara gitti.
Küçük bir yaşa bastığında oğlum birkaç ay hastanede yatmak zorunda kaldı. Hastane masrafları karşılamasına rağmen işte uzun süre devamsızlık yaptığı için işten çıkarıldı. Yani önemli işleri vermemeye başladılar, böylece komisyonlarını da kaybetti. Yakın zamanda doktorlar ameliyat olması gerektiğini söyledi, ameliyattan sonra tam anlamıyla eski hayatına dönmesi için belki bir yıl, belki bir buçuk yıl geçmesi gerekecek. Bu haber hepimizi sarstı. Ameliyat şart ama işverenleri onu o kadar beklemek istemiyor. Gelinim yeni bir iş aramak zorunda kaldı.
Şimdiden gelinim tek maaşla geçinebileceğimizi düşünüyor ve kara kara plan yapıyor. Çok zor olacak… Bu sırada büyük torunum biriktirdiği parayla pahalı bir bilgisayar aldı. Aileye yardım etmeyi aklından bile geçirmiyor. Acaba yanlış mı düşünüyorum? Torunum biraz sorumluluk alıp bizi düşünmesi gerekmiyor mu? Bu durumdan çıkardığım ders, ailede herkesin kendini düşünmesi doğal ama zor zamanlarda en azından hepimiz birbirimize daha çok destek olmalıyız. Belki torunuma bunu sabırla anlatmam lazım…
