Fitness çıkışında telefonuma baktım, annemden tam yedi cevapsız çağrı vardı. Beni hemen ara! diye bir mesaj da düşmüş. Saat neredeyse on biri gösteriyordu ama dayanamayıp aradım, çünkü annem hep en ufak şeyde panikler, geceleri saçma sapan sebeplerle gözünü kırpmadan sabaha kadar beklerdi. Telefonda ağlamaya başladı ve bir an önce yanıma gelmemi, çok kötü bir şey olduğunu, düğünün iptal olabileceğini fısıldadı.
Benim bir kız kardeşim var, adı Zeynep, henüz yirmi üç yaşında. Başarılı bir genç tasarımcı. Geçen yıl üniversiteden mezun oldu, hiç vakit kaybetmeden iş buldu. Staj yaptığı şirkette part-time çalışıyordu, mezun olur olmaz hemen iş teklifini kaptı. Zeynepin özel hayatı da örnek gösteriliyordu; ta ki o güne kadar
Bir yılı aşkın süredir Muratla birlikteydi. Murat Zeynepten üç yaş büyük, ailesinden ayrı yaşıyor, çalışıp kendi evini almak için para biriktiriyordu. Annem damat adayını çok severdi, terbiyeli, saygılı, eli yüzü düzgün biri diye anlatırdı hep.
Zeynep ve Murat, nikah dairesine başvurmuş, düğüne sadece iki hafta kalmıştı.
Bir kadın Zeynepe sosyal medyadan mesaj attı, dedim anneme. Seninle tanışmıyoruz ama seni iyi tanıyorum, bence düğünden önce öğrenmelisin Zeynep kadının profiline baktı, kırklı yaşlarında biri, ne söyleyebilir ki diye düşündü.
Ama kadın rahat bırakmadı, farklı hesaplardan mesaj göndermeye devam etti. Sonunda, Zeynepin iş yerinin yakınındaki bir kafede buluşmaya karar verdiler.
O sırada annem, Zeynepe tokat atıp bir daha bu tip insanlarla buluşmamasını söyledi. Zeynep masada, yabancıyı beklerken birden içeriye hamile bir kadın girdi. Önce onun olabileceğini düşünmedi ama kadın direkt ona yürüyünce şaşkınlık içinde kaldı.
Zeynep değil mi? dedi hamile kadın, sanki çocukluk arkadaşıymış gibi. Benim adım Elif, Muratla bir yılı aşkın süredir birlikteyiz. Dört ay sonra da bir oğlumuz olacak.
Tabii ki Zeynep inanmadı. Saçmalık! Muratla bir yıldan fazladır beraberdiler, yakında evleneceklerdi! Elif tartışmadı, ispat etmeye çalışmadı, Numaram sende, isterse Murata da sorabilirsin, deyip çıktı. Kapıdan çıkarken her sorunda arayabilirsin, dedi.
Peki Murat ne dedi? Asıl olay burada başlıyor. Düğüne kadar Zeynep ve Murat hep mesafeliydi, samimiyetleri evlilik sonrasına saklıydı. Annem Zeynepi tek başına, kitaplarla büyüttü. Bu devirde öyle mi olurmuş? diyorsunuz, ama olmuş. Ben de şaşkınlıkla izledim; Zeynep okumuş, okulu bitirmiş, arkadaşları var, hep neşeliydi. Nasıl başına böyle bir şey geldi? Ama gerçek bu.
Murat genç bir adam, bazı tecrübeleri vardı. Sabretti, ama Zeynepin kararının ardından, bağsız bir ilişki aradı. Bir yerde Elifle tanışmış, baştan ciddi bir şey olmayacağını, başka bir hayat planı olmadığını söylemiş. Elifin başta bir talebi yoktu.
Elif kısa süre önce eşinden ayrılmış, bir çocuğu var, düzenli nafaka alıyor, işi de var. Başta Murattan beklentisi yoktu, aralarındaki yaş farkını da biliyordu.
Murat, Bebek doğunca DNA testi yaptırırız, gerçekten benim çocuğumsa yardım ederim, dedi. Zeynepe ise Senin kabahatin; ben sağlıklı, genç bir adamım, eski kafanla kendini kapattın, diye açıkladı.
Kimse Elifin böyle bir şey yapacağını tahmin edemedi. Şimdi başka nerede doğuracağı belli değil.
Murat, Zeynepe ayrılmamasını, aslında kimin gerçek partner olduğunu bildiğini söylüyor. Elif sadece bir fiziksel ihtiyacını karşılamak içindi, Biraz aklın olsa, Elif hayatıma girmezdi, dedi.
Eğer çocuk Muratınsa maddi destek verir, ama bebekle iletişim kurmayı düşünmüyor. Elif, bebeği kendisi doğurmaya karar vermiş, Murat da ona istersen ameliyat parasını veririm, dedi ama sonrası Elifin kararı.
Peki sizce Murat suçlu mu? Belki, dürtülerine yenik mi düştü çünkü ilişkide samimiyet yoktu? Yoksa Zeynep bu adamdan koşarak uzaklaşmalı mı? Nihayetinde sadakatsizliğin nedeni asla cinsel mesafe olmamalı.
