Çocukluğumdan beri gözlerim zayıf, bu yüzden hep gözlük taktım. Yaşım ilerledikçe lens kullanmaya başladım ama bazen köpeğimle yürüyüşe çıktığımda veya markete gittiğimde gözlüğümü evde bırakabiliyordum. O talihsiz akşam da aynısı oldu. Hızlıca evden fırladım, beşinci kattaki dairemden koşarak indim (maalesef asansör yok), sonra gözlüğümü unuttuğumu hatırladım. Geri dönmeye üşendim, gözlüksüz yola devam ettim.
Marketin konserve balık reyonunun önünde uzunca durup kasiyeri sürekli sardalya mı, palamut mu olduğu ve içinde neyle marine edildiğiyle ilgili sorulara boğdum. Tam kasiyer başka bir müşteriye yöneldiği sırada, yakınlarda duran bir kıza döndüm. Kıza dikkatlice baktım ve bir şekilde tanıdık geldiğini hissettim. Dağınık, esprili bir topuz, sanki başında iki küçük boynuz var gibi; geniş, kırmızı bir şal; ve uzun, siyah bir kaban…
Hangisi domates soslu uskumru biliyor musunuz?
Bizimle paralel sınıftaydı. Farklı, sıradışı tarzı ve sürekli ojeli tırnakları yüzünden öğretmenlerin ona sık sık kızdığını hatırladım.
Sana uygun uskumru bu, diye bana biraz resmi bir şekilde karşılık verdi. Başka bir şey ister miydin?
Kusura bakma, gözlüğümü evde unuttum, hiçbir şey göremiyorum.
Beraber marketin içinde dolaştık, öğretmenlerimizden bahsettim, o da bazı anılara gülüp başını salladı. Alışveriş bittikten sonra, biraz dışarıda yürüyüp serin sonbahar havasını soluyalım ya da bir yerde çay/kahve içip sohbet edelim diye teklifte bulundum. Kızın, bir veteriner kliniğinde çalıştığını öğrendim, meslek seçimine oldukça şaşırdım. Telefon numaralarımızı paylaştık ve tekrar görüşmek için konuştuk.
Eve dönünce gözlüğümü taktım ve ondan beş dakika önce gelen mesajı okudum.
Özür dilerim, sana yalan söyledim. Sınıf arkadaşın değilim. Farklı bir okulda A sınıfındaydım. Eğer sakıncası yoksa, bir gün birlikte kahve içmeyi çok isterim. Benden olsun.
Reddetmedim. Onunla tekrar buluştum ve gözlerimi ondan alamadım; o kadar güzeldi ki. Gerçekten de çocukken hatırladığımdan çok daha çekiciydi.
Şimdi görüşmeye başladık, ara sıra gerçekten mi gözlerin iyi görmüyor, yoksa bana bakmak için mi bahane ürettin? diye takılıyor, tabii hepsi şaka. Biliyorum ki, bütün bunlar kaderin bir cilvesiydi.
