Denildiği gibi, her ailenin kendi içinde sorunları vardır. Maalesef, aynı ortamda büyümemize rağmen, abim zamanla kavgacı ve sorunlu biri oldu, hatta hapse bile düştü. Onun olumsuz etkisinden korunmak için onunla arama mesafe koymaya çalıştım. Hayatımda büyük değişiklikler ise harika bir kadınla tanışıp onunla evlenmeye karar verince yaşandı. Abim bir sevgilim olduğunu öğrenince, beni sürekli sıkıştırdı, illa ki bir gün yollarımızın kesişeceğini, en iyisi tanışmamız gerektiğini söyledi. Ben ise evleneceğim kadının ailem hakkında kötü düşünmesini istemediğim için bu buluşmayı mümkün olduğunca erteledim. Fakat şartlar beni mecbur bıraktı, ve sonunda onu düğünümüze davet etmek zorunda kaldım. Eşim abimi ilk kez düğün günümüzde gördü.
Abim düzgün davranacağına dair söz verdi; ama tahmin ettiğim gibi sözünü tutmadı. Bana hep içten içe kırgın olduğunu hissediyordum ve düğün günümü kendince bir hesaplaşma fırsatına çevirdi. Misafirlerin gözü önünde, eşime yüksek sesle hakaret etti, ne kadar onunla iyi geçinmeye çalışsam da fayda etmedi. Eşimin çaresizce ağladığını görünce hemen araya girdim, ama abim bana karşı da küstahlaştı ve tehditler savurdu, Bir kadın için öz kardeşimi gözden çıkarırım! diye bağırdı.
Abimin bu saygısız ve dağınık hâlleri, mutlu geçmesi gereken günümü gölgeledi. Yaptıklarını asla kabul etmedi, bu da acımı ve hayal kırıklığımı daha da ağırlaştırdı. Bu tatsız olaydan sonra, onunla arama ciddi bir mesafe koyma kararı aldım. Ailem içindeki buluşmalara, abim oradaysa artık gitmiyorum, bu yüzden diğer aile fertlerinden tepki görsem de. Değişmeye niyeti olmayan biriyle sürekli iletişim halinde olmak çok zor. Ne zaman arasa, pişmanlıklarından bahsetse de, insanların gerçekten değişip değişemeyeceğine dair inancımı yitirdim.
Hayatta bazen en yakınlarımızdan zarar görebiliriz. Ancak insanın mutluluğu için, gerektiği yerde kendi sınırlarını çizmesinin ne kadar önemli olduğunu acı bir şekilde öğrendim. Sevgi ve aile önemli olsa da, kendine olan saygıyı kaybetmeden yaşamak, bazen en zor ama en doğru seçim oluyor.
