Derya, yirmi yaşına girer girmez evlendi. Kocası ondan hayli büyüktü ama aralarındaki yaş farkı onu hiç ürkütmemişti. Derya, Tanerin arkasında sanki kocaman bir taş duvar gibi dururdu. Fakat son zamanlarda, onunla hayatının yollarının kesiştiğine pişman olmuştu. İşte rüyavari, tuhaf hikayesi
Şimdi Tanerin sahip olduğu, Kadıköyde iki odalı bir apartman dairesinde yaşıyoruz. O iyi kazanıyor, fakat iş seyahatleri için İstanbulun dışına sık sık çıkmak zorunda kalıyor. Bense kendi küçük butik işimi yürütüyorum. Ayrıca açık öğretimde öğrenci hayatımı sürdürüyorum. Tabii, ev işlerinden kimse beni muaf tutmuyor. Evi temiz ve yemekleri eksiksiz tutmaya çalışıyorum.
Taner faturaların hepsini ödüyor o meseleye asla karışmam. Fakat son dönemde sürekli suyu ve elektriği fazla harcadığımla ilgili şikâyet edip duruyor. Başta bunu umursamadım, ama sonra o sızlanmaları çekilmez bir hâl almaya başladı.
Artık su ve elektriğin parasını sen ödeyeceksin. Ben hep çalışıyorum, hem de iş seyahatindeyim sürekli. Harcamak istiyorsan, öde! Diğer faturaları ben yatırırım, bunlar senin sorumluluğun. Eğer ödemezsen, elektrikle suyu keserler, dedi.
Ben de sesimi yükselttim:
Ne güzel aile olduk! Hiç düşündün mü bu kadar ışığı ve suyu neden kullandığımı? Belki yemek yapıyorumdur, evi temizliyorumdur, çamaşır yıkıyorumdur, bilgisayarda işlerimi hallediyorumdur! Hem ne diye şikâyet üstüne şikâyet? Şimdi suyu kısıp karanlıkta oturayım, tabakları elde soğuk suyla mı yıkayayım? Akıl sağlığını kaybettin galiba!
Eğer ödemek istemiyorsan, ben de istemem. Zaten annemlerde de yaşayabilirim; orada biri ellerini kaç kere yıkadığımı saymıyor ya da kaç kilovat aydınlatma yaktığımı umursamıyor. O zaman evi sen çekip çevir, bakalım. Ütüsüz gömlekleri giymek ister misin? Temiz gömlekleri seviyorsun ya, o zaman bir sor bakalım, çamaşır makinesi kaç lira su ve elektrik harcıyor!
Bu cevaplardan sonra Tanerin daha tek bir laf ettiğini duymadım.
Derya doğruyu mu yaptı acaba?
