Düşünsene, inek yavrusunun annesi insanlara durumu anlatmaya çalışıyor, yani buzağıyı sıkıştığı beton bloğun oraya bilerek yerleştirildiğini söylemek istiyor. Köydeki insanlar, ayaklarıyla toprağı eşeleyip inek yavrusunun sesini duyan köylüler hemen koşup yardım etmeye başlıyorlar. Hep beraber el ele verip, bir şekilde yavruyu sıkıştığı yerden çıkarmaya çalışıyorlar ve sonunda başarılı oluyorlar! Gerçekten, bu hikaye bize ineklerin sadece koca cüsseleriyle değil, aynı zamanda zekaları ve merhametleriyle de ne kadar özel varlıklar olduğunu hatırlatıyor.
İnek annesinin niyetini ilk başta pek anlamıyor insanlar. Ta ki, elektrikli çite fazla yaklaşınca bayılıp yere düşünce, olayın aslında yavrusun tıkandığı yere onları götürmek amacıyla olduğunu fark ediyorlar.
Köylüler sonunda buzağıyı özgürlüğüne kavuşturuyor ve hepsi rahat bir nefes alıyor. Çok dikkatli bir şekilde miniği bir kamyonete yerleştiriyorlar ve onu bir hayvan koruma merkezine götürüyorlar, ki burada huzurlu bir hayat yaşayabilecek.
Bunu duyunca insanın içi ısınıyor! O hayvanın annesiyle tekrar buluşmak için gösterdiği azim ve çaba, yüreğini sıcacık yapıyor gerçekten. Koca yürekli insanlar ve hayvanlar, bir arada olunca ortaya ne güzel hikâyeler çıkıyor!
