Ayşe, en yakın arkadaşım, çocukluğumuzdan beri birbirimizden ayrılmazdık. Birlikte anaokuluna, ilkokula gittik, hatta aynı üniversiteye bile devam ettik. Üniversitedeyken bir gün çok yakışıklı ve etkileyici bir gençle tanıştım. Ona karşı içimde bir kıpırtı oluşmuştu ama kader ağlarını başka türlü ördü. O, tamamen tesadüfen Ayşeyi fark etti; Ayşe zaten sadece güzel değil, adeta büyüleyiciydi ve ne yazık ki ona âşık oldu.
Bir akşam Ayşe bana geldi, o çocukla flört etmek isteyip istemediğini sordu çünkü o da bir şeyler hissediyormuş. Durdum, tereddüt ettim ama Rahatsız olmam ama onu sevdiğimi biliyorsun, dedim. Aslında hayatımın aşkını en yakın dostuma verdim başka çare yoktu. Zaman aktı, Ayşeyle ikimiz de ailelerimizi kurduk, çocuklarımız oldu. O adamla ilgili duygularım zamanla silindi, tamamen kendi aileme ve hayatıma odaklandım.
Bir gün Ayşe bana geldi ve gizli bir randevusu olduğunu, ona arka çıkmamı rica etti. Merak ettim, neden eşinden saklaması gerekiyordu ki? Ayşe bana içini döktü: başka bir adama aşık olmuş ve onsuz yaşayamıyormuş. Ama eşinden ayrılmayı düşünmüyormuş; çünkü kocası eve ekmek getiriyor, çocuklarını çok seviyor, ona da çok iyi davranıyormuş.
Gerçekten aklım almıyordu Ayşenin yaptıklarını. Kocası bildiğin şahane bir adam, ilgili bir baba, başarılı ve sevgi dolu biri. Niye ona ihanet ettiğini anlayamıyordum. Hani eşi ona kötü davransa, değer vermese belki mantıklı bulurdum ama o kadar sevgisi ve desteği varken, sırf yeni bir heyecan ve belirsiz bir duygu peşinde gidiyor olması bana çok anlamsız geliyor. Hayatında olanı beslemek varken, neden yenisinin peşine düşer ki insan Gerçekten çözemedim, kafam çok karıştı.
