Benim adım Elif, evliyim ve harika bir kızım var. Bir sonbahar günüydü, kızıma parka götürüp yürüyüş yapıyordum. O sırada bir arkadaşım aradı, önemli bir şey söylemek istiyordu. Telefonu açarken dikkatim bir an dağıldı ve o kısacık anda minik kızım yanlışlıkla parkın içindeki soğuk gölete düştü. Panikle hemen hareket ettim ama benden önce, bankta oturan yaşlı, evsiz bir kadın düşünmeden suya atladı ve kızımı kurtardı.
O an kendimi nasıl ifade edeceğimi bilemedim, gözlerim doldu, ona minnettarlığımı anlatacak kelime bulamıyordum. O kadar mahcup ve minnettar hissettim ki, ona bizimle gelmesi için ısrar ettim. Nihayet kabul etti, adının Saniye olduğunu söyledi. Hayatım boyunca ona kızımın hayatını kurtardığı için borçlu kalacağım.
Eve döndüğümüzde Saniye Teyzeyi mutfağa aldım, güzel bir çay demledim, üstünü değiştirsin diye ona yeni kıyafetler verdim. O sıra Saniye Teyze de içini döktü, o acı hikayesini anlattı. Meğer kendi kızı tarafından kandırılmış ve aldatılmış; bu yüzden günümüzde sokakta yaşıyormuş. Eskiden, Saniye Teyze kendi kızıyla birlikte iki daire almışlar; biri Saniye Teyzeye, diğeri kızı ve damadına. Ama kızı, paraları ve evleri toplayıp kocasıyla birlikte kaçmış, Saniye Teyze ise ortada kalmış, evsiz barksız, beş kuruşsuz. Şimdi parkta, kalorifer borularının yanında pet şişe toplayarak zar zor geçinmeye çalışıyormuş. Hikayesi o kadar dokundu ki içim sızladı.
Bir annenin, kendi canından kanından evladından böyle bir şey görmesi bana inanılmaz geldi. Saniye Teyzenin sokakta yaşamasını içime sindiremiyordum. Ona kalması için evimizi açtım. Kocam işten geldiğinde başımıza gelenleri anlattım. Önce tabii, bir an için kızımızı gözden kaçırdığım için beni biraz uyardı, ama o da Saniye Teyzeye çok minnettar kaldı ve kalması için ısrar etti. Yine de, Saniye Teyze Sizi rahatsız etmek istemem, diye biraz çekindi. O yüzden biz de ona bir iş ayarladık ve yaşlılar için güzel bir bakım evi bulduk.
Şimdi sık sık ziyaretine gidiyoruz, gördüğümüz her seferinde daha huzurlu ve mutlu görünüyor. Kızımızın harika bir babaannesi oldu adeta. Biz de, yavrumuzun hayatını kurtaran bu güzel insana destek olmanın, elimizden geleni yapmanın huzurunu yaşıyoruz. Hayat bazen acılar getirse de, iyilikle karşılık vermek hepimizi büyütüyor.
