Evlilikten önce, eşim Sedef ile tanışmadan önce üç yıl boyunca yurtdışında çalıştım. Bu sürede biriktirdiğim parayla İstanbul’da bir daire almak için uğraştım. Nihayet Türkiye’ye döndüğümde ve Sedef’le evlendikten hemen sonra, kendimize uygun bir ev aramaya başladık. Bayağı bir zaman arayışımız sürdü ama sonunda aradığımız yeri bulduk. Şehir merkezinde, üç odalı, güney cephesi olan bir daireydi; yakınında hem market hem de okul vardı. Tek sıkıntısı, ciddi bir tadilat gerektiriyordu ve fiyatı da oldukça yüksekti. Daireyi almak için yeterli paramız vardı ama tadilat masrafını karşılayacak kadar birikimimiz yoktu. Buna rağmen, içimize sinen bir yer olduğunu düşündük ve almaya karar verdik.
Odalar geniş, güneş alıyordu. Tapu işleri biter bitmez hiç tereddüt etmeden yeni evimize taşındık. Tadilat uzun süreceğinden, eşimin annesi Fidan Hanımdan borç istedim. Yine yurtdışında çalışıp hemen geri ödeyecektim. Fakat o, küçük kızı Melike’nin hala üniversite okuduğunu söyleyip destek vermeyi reddetti.
Dört yıl böyle geçti. Kendi imkanlarımızla, el birliğiyle evi yeniledik; mobilya aldık, duvarları boyadık, sabırla çalıştık. Sonra hayatımıza biraz daha konfor katmaya karar verdik ve araba almak için para biriktirdik. Birkaç ay sonra eşimin hamile olduğunu öğrendik, sevincimiz tarif edilemezdi.
Yakın zamanda kayınvalidem Fidan Hanım neredeyse her gün evimize uğramaya başladı. Her seferinde Sedef ile gizlice konuşuyorlardı, ne konuştuklarını duyamıyordum. Meğer küçük kızı Melike, Fidan Hanımı evden kovmuş. Melike, evine birlikte yaşamak istediği sevgilisini getirmiş. Ama sevgilisi, kayınvalidemi istemiyormuş. Ya ben ya annen! demiş ve Melike, sevgilisine bırakmış tercihi.
Şimdi kayınvalidem kalacak yeri olmadı. Sahip olduğu bütün parasını Melikeye vermiş zamanında. Melike ise kendisine bir daire alınmadan annesiyle oturmayı kesinlikle reddediyor. Gençler, anneleriyle yaşamaya hiç niyetli değiller. Hal böyle olunca Fidan Hanım bizimle birlikte kalmaya karar verdi. Neticede büyükçe bir dairemiz var, her şey müsait.
Bunu öğrenince açıkça söyledim, kesinlikle razı olmadığımı belirttim.
Ben ihtiyaç duyduğumda kayınvalidem beni hiç düşünmedi, yardım etmedi. Şimdi ise bizim imkanlarımızdan faydalanmak istiyor. Buna asla izin vermem. Ne olursa olsun, buna karşıyım. Sedefi de bu kararından vazgeçirmek için nasıl konuşmam gerektiğini düşünüyorum. Fidan Hanımın kendi evi var, orada kalmayı düşünmeli, eğer yaşamak istemiyorsa Melike ve sevgilisi kendileri çözüm bulmalı. İnsan, zaman zaman yakınlarından gelen soğuklukla karşılaşınca, gelecekte daha hesaplı ve kimseye bel bağlamamak gerektiğini öğreniyor.
