Böyle bir olayın başıma gelebileceğini asla hayal bile edemezdim. Yıllarca aynı çatı altında yaşadığım insanı gerçek anlamda hiç tanımamışım, bunu ancak her şey olup bittiğinde anladım.
Metinle tanıştığımda 15 yaşındaydım, o ise 17. Aradan beş yıl geçti, evlendik ve bir yıl sonra hamile kaldım. Kızımız doğduğunda Metin çok mutluydu, ona daha fazla ilgi gösteriyor ve işine daha da dört elle sarılıyordu.
Metin, iki odalı büyük bir daire satın aldı, kızımız onun için adeta bir prenses gibiydi. Onu kreşe götürüyor, tüm aktivitelerinde yanında oluyordu. Sık sık birlikte yürüyüşe çıkıyor, yalnızca çizgi film izleyerek zaman geçiriyorlardı. Ailemiz gözümde mükemmeldi; ama bir gün her şey tamamen değişti.
İkinci kez hamile olduğumda, kapımız çalındı. Kapıda bir kız, kucağında çocukla öylece duruyordu. Bir adım geri attım ve içeri çağırdım. Yirmi yaşlarında gibi görünüyordu. Adının Elif olduğunu ve 19 yaşında olduğunu öğrendim. Meğer Metinin hayatında ikinci bir kadın varmış.
İki hafta önce bir erkek çocuk doğurmuş ve her şeyi açıkça anlatmaya karar vermiş. Bana Metinle iki yıldır birlikte olduklarını söyledi ama Elif kolay kolay vazgeçmeye niyetli değildi. Hemen Metini arayıp gelmesini istedim. Verdiği cevap beni şok etti:
– Kızlar, hep birlikte ne güzel yaşıyorduk. Her şeyin böyle kalmasını istiyorum, ben hiç bir şeyi değiştirmem. Ayrılmak istemiyorum ama Elifi de bırakmam.
Bunu kabul edemedim. Gözlerim dolu dolu, valizini hazırladım. Onu evden attığımda, arkamdan şöyle dedi:
– Bak, bir gün pişman olacaksın. Bu daire tapuda benim üzerime kayıtlı, sen ve çocukların eski apartmanına, şehrin kenarındaki yere dönmek zorundasınız. Nafaka da bekleme, maaşım asgari ücret gözüküyor. Şimdi düşün bakalım, nasıl geçineceksiniz.
Bu sözlerin yıllardır sevdiğim adamdan geldiğine inanamadım.
Artık çocuklarımın onun yanında büyümesini kesinlikle istemediğime kesin karar vermiştim. Metin, Elifle birlikte evden çıktı. Ben de çocuklarımla eşyalarımı topladım, kendi apartmanımıza döndüm.
Ağlayacak vaktim yoktu. Metin hemen boşanma davası açtı, ben de kalan son paramı iyi bir avukata harcadım. Neyse ki avukat işini iyi yaptı, daire bana ve çocuklara kaldı. Nafaka için başvuru bile yapmadım.
Yedi yıl sonra, tekrar evlendim. Bu adam Metinden tamamen farklı, gerçekten harika biri. Bu arada, Elifin esas niyeti Metinden para koparmakmış; apartmanı kaybedince onu kapı dışarı etmiş. Metin dönmeye çalıştı ama iki sandalyeye oturulmaz, hele bana söylediklerinden sonra.
Richard’ı* (Metin’i) tekrar kabul eder miydim? Hayır. Yaşananlardan öğrendiğim, insanın yaşadığı acıların sonunda kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenebileceğidir. Güven, bir kere kırıldı mı eskisi gibi olmuyor.
