Anladım, dedi Ayşenur ve hemen mutfağa koşup telefonunu aldı. Kısa bir mesaj gönderdikten sonra tekrar odaya döndü. O anda Mertin kafasındaki şüpheler iyice güçlendi: Karısının kendisini aldattığına dair düşünceleri tek tek zihninde dönüyordu. Nedense, Ayşenur onu arkadaşlarıyla dışarı çıkmasına ya da iş seyahatlerine gitmesine çok kolay izin veriyordu. Eve sarhoş geldiğinde bile hiç sorun etmiyordu, sesini bile çıkarmıyordu. Arkadaşları, böyle kadınların çok nadir olduğunu, bunda başka bir sorun aramaması gerektiğini söylüyordu sürekli. Ama Mertin içi içini yiyordu.
Ayşenurdan sekiz yaş büyüktü. Acaba karısı daha genç birini bulup onunla vakit geçiriyorsa ve artık onu umursamıyorsa? En azından Mert aklı başında biriydi ve şüphelerini hiçbir şekilde paylaşmıyordu. Kanıtsız kimseyi suçlamak tamamen yanlış olurdu. Emin olmak istiyordu, yüzde yüz emin. Başka bir yol bulamayınca, tüm eve kamera yerleştirmekten başka seçeneği kalmadı.
İş için Kayseriye gittiğinde morali çok bozuktu. Ayşenur bile onun ne kadar sinirli olduğunu fark etti. Tam ona sakinleştirici vermeye kalktı. Mert karısının bu ilgisiyle biraz rahatladı ve bir an her şeyin yolunda olduğunu düşündü. Online videoları izlemek de istemedi, hem zaten vakti yoktu. Ancak akşam olunca, Mert uygulamayı açıp kayıtları izliyordu. Beş dakika izledikten sonra uygulamayı kapatıyor, dizüstü bilgisayarını uzak bir yere koyuyordu… kendini daha fazla kurcalamamak için.
İş seyahati çabuk geçti. O gün Mert karısını işe yolladı, laptopunu açtı ve video kaydını izlemeye başladı. Henüz hakikati öğrenmek istemiyordu.
Dizüstü bilgisayarını açıp kayıtları kontrol etti. Başta alışıldık hareketler, her şey normaldi. Ayşenur uyandı, kahvaltısını yaptı, ev işlerini halletti. Fakat öğleden sonra, her zaman şık giyinen karısının, kendi bol tişörtü ve kısa şortuyla ekrana geçtiğini dikkatiyle fark etti; oyun oynuyordu. Bilgisayarın öbür tarafından başka oyuncuların sesleri geliyordu. Ayşenurun bir oyun tutkunu olduğu ortaya çıktı.
Elbette bu pek iyi bir şey değil, diye düşündü Mert, ama herkesin kendine göre bir hobisi vardır. Ardından diğer kayıtları hızlandırılmış şekilde gözden geçirdi. Her şey aynıydı: Bilgisayar ve ev işleri. En önemlisi, o süre boyunca eve başka birinin girmediğini açıkça gördü.
Mert laptopunu kapattı ve derin bir nefes aldı. Karısı hakkında böyle düşündüğü için sadece suçluluk hissediyordu artık. Kararını verdi: Ayşenura büyük bir gül demeti alacak ve ona güzel bir akşam yemeği hazırlayacaktı. Yine de, henüz evdeki kameraları kaldırmamaya karar verdi. O ise henüz bilmiyordu kiAyşenur eve döndüğünde, kapının önünde onu beklenmedik bir sürpriz karşıladı: vazoda renk renk güller ve mutfakta özenle hazırlanmış bir sofra. Mert gülümseyerek içeriye yöneldi, kendini affetmesinin kolay olmadığını biliyordu ama yine de karısına gerçeklerin ne olduğunu anlatması gerekiyordu.
Sana haksızlık ettim, dedi sessizce, gözleri yere bakarken. Her şeyi hayal gücümde büyütmüşüm… seni kaybetmekten korkuyordum.
Ayşenur gülümsedi, onun gözlerinde bir anlayış parladı. Bir an sessizlik oldu, sonra birlikte sofraya oturdular. Mert, arka planda kayıt cihazlarının halen açı olduğunun farkındaydı ama artık onlara ihtiyaç kalmadığını hissetti. O gece Ayşenurla saatlerce sohbet ettiler; bilgisayar oyunlarından, işten, hayattan, belki de ilk kez bu kadar açık ve samimi oldular.
Ertesi sabah Mert, kameraları sökerken Ayşenur yanına geldi ve ona sarıldı. Aralarındaki sessiz anlaşma, güvenin yeniden inşa edildiğine dair bir işaretti. Mert, kalbindeki huzurun yavaşça yerine geldiğini hissetti. İki insanın gölgesiz bir odada, birbirine sırtını dönmeden, kaygılardan arınarak yaşaması belki de en gerçek oyundu.
O günden itibaren, evlerinde gizli kamera olmadı; şüphe de. Sadece bol kahkahalı, samimi ve huzurlu günler oldu. Ve bazen, Ayşenur bir oyunda kazandığında, Mert ona çiçek vermeyi hiç unutmadı.
