Sabah olduğunda, Mehmetin aklına eşi Zeynepin doğum gününün yarın olduğu geldi. Uzun süre ne hediye alacağı konusunda düşündü, çünkü gerçekten en iyi eşe ve çocukları için en iyi anneye sahip olduğuna inanıyor. Ev her zaman tertemiz, yemekler hazır, çocuklar bakımlı ve mutlu. Zeynep, Mehmetin isteklerini daima önceden tahmin etmeye çalışıyor ve ona hiç unutmuyor. Zeynep ve Mehmetin dört çocukları var; yaşları 6 ile 17 arasında değişiyor. Zeynepin harika bir anne olduğunu söylemek lazım. Çocuklarıyla güven dolu ve güzel ilişkisi var, ailecek tatil düzenlemeye bayılıyor, kreş için el işleri yapıyor, birkaç veli komitesinde aktif, çocuklarına derslerinde yardımcı oluyor, çocuklarının arkadaşlarına saygı gösteriyor, herkesle gönülden sohbet ediyor ve bir yandan da evde altı kat daha fazla temizlik yapıyor. Herkes için bol ve leziz yemekler pişiriyor.
Zeynep oldukça mutlu ve hoşnut görünüyor, üstelik bunu her fırsatta dile getiriyor, çünkü hayattan şikayet etmeye alışık biri değil. Çocuklar çok küçükken bir gün Mehmet, Zeynepe yaklaşan doğum gününde ne ister olduğunu sormuştu. Bilmiyorum, demişti Zeynep, ama galiba biliyorum: bir gün izin! Bir günlüğüne sadece kendime ait bir gün istiyorum! Sabahından akşamına kadar sadece ben olayım Uyumak istiyorum, rahatlamak istiyorum, banyoda uzanmak Ama gerçek şu ki O zaman kimse bu dileği ciddiye almamıştı. Gülüp geçmişler ve unutmuşlardı.
O dönemlerde bu neredeyse imkansızdı: çocuklar hâlâ küçüktü, kim evde onun yerine çocuklarla bütün gün kalacaktı ki? Dört çocukla tüm gün, şaka gibi gelmişti herkese. Zeynep eminim bu sadece aklına gelen bir şey diye düşünmüştü. Mehmet ona bir mutfak tencere seti hediye etmiş, konu da kapanmıştı. Şimdi ise Zeynepin çocukları büyüdü, artık bebek yok. Ve Zeynep artık sık sık onları en kısa zamanda büyütmek, hayata hazırlamak, yollarına koymak ve bağımsız yaşadıklarını görmek istediğini dile getiriyor. Şimdilik hâlâ hepsiyle ilgilenmeye devam ediyor. Bu doğum günü için Mehmet, Zeynepe çok şık bir altın küpe aldı. Elbette Zeynep çok sevindi ve hemen küpelerini taktı.
Güzel bir sofra hazırladı, en yakınlarını davet etti ve tüm aile büyük bir kutlama yaptı. Gece biri gösterirken, Mehmet uyandı ve Zeynepin henüz yatmadığını fark etti. Önce çocukların hepsini yatırmış, ardından mutfağa geçip bulaşıkları yıkıyordu. Eşi oldukça yorgun ve bitkin görünüyordu. Sabah Zeynep uyandığında, evde kimse yoktu. Bu sessizlik ona çok tuhaf geldi, çünkü böyle bir huzura alışık değildi. Mutfağa gidip masada bir not gördü. Annemizin köyüne gittik, yazıyordu Mehmet. Seni uyandırmak istemedik. Yarın döneceğiz, bolca dinlenmeyi unutma. Tam o sırada kapı çaldı bir kargo görevlisi Zeynepe kocaman bir çiçek buketi teslim etti.
