Rivayet odur ki, çok zeki bir erkekle evlenirsen, o asla seni aldatmaz, sana sadık olurmuş ve sevgiyi, ilgiyi iyi bilirmiş. Annem ve babaannem bunu kulağıma küpe etmişti. O yüzden yaşım ilerleyince, tuhaf merakları olan erkekleri hiç düşünmedim bile; baştan gereksiz geliyordu bana, neden böyle bir ilişkiye gireyim ki? Derken, bir gün, garip bir şekilde, bir arkadaş ortamında Tanerle tanıştım. Taner teknik üniversite mezunuydu, akıllı mı akıllı, hedeflerine kilitlenmiş bir adamdı.
Ben de üniversite bitirmiştim ama edebiyat fakültesinde okumuştum. Yine de sohbetimiz hiç bitmiyordu, söyleyecek çok şeyimiz vardı birbirimize. Önce uzun uzun konuştuk, sonra beraber vakit geçirmeye başladık. Bu adama müthiş ilgi duymaya başlamıştım, onunlayken çok mutluydum. Bir yıl geçti, Taner bana evlenme teklif etti. Ben de kabul ettim.
Babaannemden kalma küçük bir evde yaşıyorduk. O tek odalı ev, başta ikimize yetiyordu. Ama sonra hamile kaldım, bir oğlumuz oldu. Bir yıl sonra da bir kızımız. Ne yerimiz vardı, ne de paramız; bunun üzerine Taner ticarete atıldı. Ben çalışmıyor, çocuklara bakıyordum. Her zaman onun arkasındaydım, her seçimini destekledim.
Bazen paramız iyice biterdi, kuruşsuz kalırdık. Ama hep devam ettik, hep bir gün dilediğimiz hayata kavuşacağımızı hayal ettik. Yıllar geçti, Tanerin işi büyüdü, eve bolluk bereket geldi. Çocuklarımız en iyi okullarda okudu, sonra iyi üniversitelere gitti. Ben de istediğim hobilerle uğraşıyordum.
Kocamın da kendi arkadaş çevresi ve hobileri vardı, sık sık dostlarıyla Karadenizin yaylalarına geziye giderdi. Bu beni hiç rahatsız etmiyordu; ailemizin yükünü fazlasıyla karşılayan bir adamdı, dinlenmeye de hakkı olurdu. Aramızda hep sevgi, hep saygı vardı. Her şey sütlimandı. Bir anda kabus gibi değişene kadar…
Bir hafta sonu, Taner birden rahatsızlandı. Ambulans gelip aldı, sonra saatler içinde kayboldu gitti. Sanki hiç var olmamıştı. Ben ve çocuklarım sadece büyük bir acıyla baş başa kalmadık; bize asıl darbe, kimsenin beklemediği haberle geldi. Meğer Tam beş yıl boyunca, Taner başka bir kadınla, kendisinden çok genç biriyle aşk yaşıyormuş. Tatillerini de orada geçiriyormuş meğer. Tüm malını mülkünü de ona bırakmış şirket, ev, Bodrumdaki yazlık, arabalar… Her şey! Ben ve çocuklarım, elimizde hiçbir şey olmadan kala kaldık. Şokum sonsuzdu. Nasıl yapabildi bunu? Nasıl gözünü bile kırpmadan böyle bir hayat sürdü, bile isteye bizi açıkta bırakabileceğini bilerek? Artık nasıl devam edeceğimi bile bilmiyorum, içimde sadece dipsiz bir boşluk, ve Türk lirası bile cebimizde kalmadı Her şey rüyadaki gibi tuhaf, acı ve gerçekdışı geliyor şimdi.
