Bir tesadüf yıllardır gizlenen bir sırrı ortaya çıkardı!
Kaderin varlığına inanır mısınız? Bazen küçücük bir ayrıntı, senelerce örülen yalan duvarını yıkabilir. Bu hikâye sıradan bir şehir parkında yaşandı; sonu ise yüreğinizi sızlatacak türden.
**Sahne 1: Buluntu**
Ilık ve güneşli bir gündü. Yedi yaşlarında küçük bir erkek çocuk, banka oturmuş bulduğu eski bir deri cüzdanı dikkatle inceliyordu. Kart bölmesini açınca, orada duran bir fotoğrafa takıldı gözü. Şeffaf cepten ona gülümseyen bir kadın vardı.
**Sahne 2: Sahibi**
Bir adam, pahalı bir takım elbise içinde telaşla bankın yanına yaklaştı. Yüzünde derin bir rahatlama okunuyordu; belli ki birkaç sokak boyunca koşmuştu.
**Onu bulduğun için çok teşekkür ederim! Benim için çok kıymetli,** dedi uzanarak cüzdanı almaya çalışırken.
**Sahne 3: Beklenmedik soru**
Çocuk, cüzdanı vermekte acele etmiyordu. Sıkıca göğsüne bastırıp adamın gözlerinin içine baktı. Sesi titriyordu, kafası karışmıştı:
**Neden burada annemin fotoğrafı var?**
**Sahne 4: Şok**
Adam yavaşça çocuğun önüne diz çöktü. Yüzü bir anda bembeyaz oldu; eli havada öylece kaldı. Dudakları zorla kımıldadı, fısıltı halindeydi:
**”Bu imkânsız O benim eşim. Yedi yıl önce kayıplara karıştı.”**
**Sahne 5: Gerçeklerin Çatışması**
Çocuk cebinden köşeleri biraz yıpranmış aynı fotoğrafın bir kopyasını çıkardı.
**O şimdi çocuk parkında beni bekliyor,** dedi parmağıyla salıncakları işaret ederek.
Adamın gözleri tarifsiz bir şokla açıldı. Başını ağır ağır parkta oyun alanına çevirdi…
Hikâyenin finali: Gerçekte ne olmuştu?
Adamın, adı Murattı, ayakları titreyerek kalktı. Biraz ötede, kum havuzunun yanındaki bankta genç bir kadın oturuyordu, üzerinde ince bir trençkot vardı. Onlara yaklaşınca, kadın kitabından başını kaldırdı. Göz göze geldiler. Kitap ellerinden kayıp kuma düştü.
**Gülizar?..** diye soludu Murat.
Kadın kaçmadı. Yüzünü ellerine gömüp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Sonradan anlaşıldı ki, yedi yıl önce Gülizar başka bir şehirde ağır bir trafik kazası geçirip hafızasını tamamen kaybetmişti. Kim olduğunu, nereden geldiğini hiç hatırlamıyordu. O sırada hamileymiş (bunu kendisi de bilmiyordu); hastanedeki yeni hayatını yeni bir isimle, yalnızca oğlunu büyütmeye çalışarak sürdürmüş.
Muratın bugün tesadüfen düşürdüğü cüzdan, onun öldü sandığı eşinin hatırasını içinde saklıyordu. Kısmet onları aynı parkta, aynı anda buluşturdu. Bir cüzdan, oğluna babasını, Murata ise kaybettiği sevdayı geri getirdi.
Hayat bazen hiç beklemediğimiz anlarda bize ikinci bir şans sunar. Ne olursa olsun, umut hiç kaybolmaz.
