Özgürlüğünü onun milyonlarına karşı ortaya koydu!
Bu hikaye, İstanbulun dışında, elit bir golf kulübünün otoparkında başladı; havada pahalı puro dumanı ile yanık lastik kokusu birbirine karışırken, herkesin cebinde birkaç milyonluk banka hesabı varmış gibi bir hava hakimdi.
Sahne 1: Meydan Okuma
Veysel ütülü takım elbisesinden kibir akan, tipik hayatı cebimde taşırım tavrındaki bir adam zengin arkadaşlarının arasında altın rengi spor araba anahtarlarını şık bir şekilde sallıyordu. Aybikeyi, genç ve çalışkan vale kızını görünce dudaklarının kenarında küçümseyici bir gülüş belirdi; anahtarları havada fırlattı.
**Sen böyle arabaları hayatta sadece dergide görmüşsündür, oturmak sana fazla gelir!** diye bağırarak kahkaha attı ve yanındakilere göz kırptı.
Sahne 2: Bahis
Aybike anahtarları tek elle havada yakaladı. Yüzünde en ufak bir kıpırtı yoktu. Veysel, havayı dolduran o pahalı tütün kokusunu biraz daha yayarak yaklaştı:
**Eğer o arabayı şu iki Ferrari arasındaki ufacık mesafeye driftle park edebilirsen sana elli bin dolar veriyorum. Var mısın?**
Yanındakiler şampanyalarından bir yudum alırken fısıldaşmaya başladı. Görev en az bir uzay mekiği indirmek kadar zordu: Küçük bir hata, bakım masrafı yüzünden Veyseli ömür boyu krediye sokardı.
Sahne 3: Tüm Kozlar Ortada
Aybike bir adım öne çıktı, gözleri Veyselin gözlerinde.
**Daha heyecanlı hale getirelim. Bahsi yüz bin dolar yapalım,** dedi, sesi buz gibi ve güven doluydu. **Ama kaybedersem, beş yıl boyunca şoförün olurum, hem de ücretsiz.**
Veyselin gözlerinde kumarbaz ışıltısı belirdi. Zihninde Aybikeyi minicik şoför tulumuyla odadan odaya koştururken bile canlandırmıştı.
**Oldu, şahidimiz bol!** diye omuz silkti ve sırıttı.
Sahne 4: İnce Buz
Aybike sürücü koltuğuna oturdu. Spor arabanın içi, motorun gürültülü homurtusuyla doldu. O an kameralar arka dikiz aynasından Aybikenin bakışını yakaladı: Soğukkanlı, odaklanmış ve zerre şüphe belirtisi yok. Vitesi çevirdiği anda araba bir roket gibi fırladı ve kısa sürede o daracık aralık için hedefine kilitlendi
Final: Sonrası mı?
Bir saniye. Sonra bir saniye daha. Kalabalık nefesini tuttu. Tekerleklerden adeta çığlık yükseldi, beyaz duman havada bir gizem perdesi gibi dolaştı. Altın rengi spor araba, ağır çekimdeymişçesine son sürat yana kayıp iki Ferrarinin tamponlarını santimlerle sıyırarak tam ortasında durdu. Nokta atışı. Profesörlük derecesinde hassasiyet.
Aybike motoru susturdu. Sıcak bir sessizlik içinde arabadan indi, donup kalmış Veysele doğru yürüdü.
**Bu arada,** dedi sakin bir edayla, anahtarları ona uzatarak. **Bir dahaki sefere bir şoförü üniformasından tanıma. Babam eski ralli şampiyonu, ben pistte büyüdüm.**
Veyselin eli titreyerek çek defterini çıkardı. O an anladı ki, kaybettiği sadece para değil, en az onun kadar değerli olan egosuydu. Aybike ise yüz bin dolarlık çeki kaptığı gibi, eski bisikletine doğru yol aldı. O gün özgürlüğün değeri başka bir seviyeye ulaşmıştı.
