Yalanın Bedeli: Bir Kadının Ailesini Korumak İçin Aldığı Karar
Bu hikayeyi yazmaya karar verdim, çünkü internette gittikçe daha fazla, ailesini korumak adına yalan söylemeyi seçen kadınların itiraflarına rastlıyorum. Hikayelerde, eşinin çocuğu olmayan kadınlar başka birinden çocuk sahibi olur — bazen eşinin bilgisi dahilinde, ama çoğunlukla gizli. Koca sanır ki bu çocuk kendi öz evladıdır. Ve kadın “aşk” ve “mutluluk” adına sessiz kalır.
Bu tür şeyleri okuduğumda içimde bir acı ve öfke dalgalanır. Evet, hayat zor. Kader bazen bize en değerli şeyi, yani bir hayat verme yeteneğini elimizden alır. Ancak yalan… hele ki böyle köklü bir yalan… Bu yalnızca aileyi değil, içindeki tüm ruhları da mahveder.
Bu konuda deneyimliyim. Dokuz uzun yıl kısırlıkla mücadele ettim. Dokuz yıl boyunca iğneler, tahliller, gözyaşları, umutlar ve hayal kırıklıkları yaşadım. Eşimle birlikte bu dünyada en çok çocuk sahibi olmayı istedik. Her başarısız döngüde onun içten içe nasıl tükendiğini, buna rağmen benim için güçlü durmaya çalıştığını gördüm. Yakın çevremden biri “sessizce” bir donör bulmamı önerdiğinde ise — “sonuçta bir kadınsın, biyolojik saatin işliyor” — içimde bir isyan kopardı. Eşime baktım ve anladım: Hayır, ona ihanet edemem. Yalan söyleyemem. En kutsal olan annelik adına dahi olsa.
Bir gün bir “arkadaşım” bana şöyle dedi: “Neden bu kadar acı çekiyorsun? Başkasından hamile kal, sorun çözülür. O anlamaz. Önemli olan kanın uyuşması.” Peki ama, dedim, bakarsın bir felaket olur? Kaza? Hastalık? Kan nakli? Ya da bir organ nakli gerekirse? Ve gerçeğin ortaya çıkması kaçınılmaz… O zaman ne olacak?
Yalansız, çocuksuz kalırım daha iyi. Ama Allah bize başka bir yol sundu. Eşimle birlikte küçük bir kızı — Ayşe’yi — evlat edindik. Ve hiçbir an pişmanlık duymadım. O bizim kızımız. Kan bağıyla değil, sevgiyle, kalpten bağlıyız.
İşte şimdi de zihnimi hala altüst eden hikaye. Eskiden tanıdığımız bir çift — mükemmel bir aile gibi görünüyorlardı. Onların ikiz çocukları vardı. Adam — nazik, ilgili, çalışkan. Kadın — güzel, alımlı. İnsanlar onlara imreniyordu. Ama gerçeği, ki bu genellikle böyledir, uzun süre gizlemek mümkün değil.
Bir gün adamın doğuştan kısır olduğu teşhisi kondu. Şaşkındı. Ek araştırmalar yaptı — hepsi doğrulandı. İki sonuç vardı: ya çocuklar ondan değildi, ya da tıbbi bir mucize gerçekleşti. Ne yazık ki, mucize olmadı.
Mahvoldu. Kavga çıkarmadı, eşyaları kırmadı — sadece eşyalarını topladı, evi, çocukları, her şeyi bıraktı… ve yurt dışına gitti. Söylentilere göre şimdi Londra’da çalışıyormuş. Karısını bir daha görmedi. Çocuklar mı? Gerçeği öğrendiklerinde affedemediler. Babalarının anne ve babasının yanına gittiler. Anne yalnız kaldı, bir zamanlar çocuk kahkahalarıyla dolu olan evde.
Ve en korkuncu — çocuklar geri dönmek istemedi. Büyüdüler ve başka bir şehre okumaya gittiler, onunla ilişki kurmadılar. Ara sıra ortak tanıdıklardan onun hakkında haber alıyorum. Hala yalnız yaşıyor. Bazen markette, solgun bir bakışla, eğri bir duruşla görebilirsiniz onu. Sessiz. Eskiden arkadaş kabul ettikleriyle bile.
Bunu keyifle anlatmıyorum. Ben de bir kadınım. Doğuramadığın zaman nasıl acı verdiğini bilirim. Başkalarının çocuklarını görüp içinde hissedilen boşluğu… Ama sevgili dostlarım, yalan bir ilaç değildir. Yalan, temas ettiği her şeyi yavaş ama kesin bir şekilde mahveden bir zehirdir.
Bugün tıp çok ilerledi. Yapay döllenme, tüp bebek, donörlük var — açık, dürüst. Evlat edinme var. Başkalarının kaderini alt üst etmeden mutlu olabileceğiniz yollar var.
Bu acıyı yaşadım. Dürüstçe yaşadım. Ve şimdi, Ayşe’m bana “anne” dediğinde, uyurken yanıma sokulduğunda biliyorum ki doğru olanı yaptım. Vicdanım rahat. Ve yanımda bana asla olan güvenini kaybetmeyen eşim var.
Sevgili kadınlar, lütfen böyle bir tercih önünüzdeyse — yalan söylemeyin. Sizi sevene ihanet etmeyin. Acı gerçek bile, bir gün her şeyi mahvedecek tatlı yalandan iyidir. Ve en önemlisi — ihaneti aşk ile mazur göstermeyin. Gerçek aşk yalan doğurmaz. Gerçek aşk, acı verse de dürüstlüktür.
Bu hikaye bir uyarı olsun. Başkalarının hatalarını tekrarlamayın. Eğer kader sizden anneliği almışsa — size başka bir şey verecektir. Önemli olan ruhunuzu korumaktır.
