Susmayla Mahkum Bir Aşk: Evli Bir Adama Âşık Bir Kadının İtirafları
Burada yazmaya karar verdim çünkü bütün düşüncelerimi ve hislerimi dolduran o adama doğrudan seslenmeye cesaret edemiyorum. Hikâyem üç yıl önce, onu ilk yüz yüze gördüğüm an başladı. O andan itibaren hayatım “önce” ve “sonra” diye ikiye bölündü.
Görüşmelerimiz nadir ve tesadüfi, ama her biri ruhumda silinmez izler bırakıyor. Başka hiç kimseyi düşünemiyorum, sadece onu. Zaman geçtikçe hislerim zayıflamadı, tam tersine, daha da güçlendi ve dayanılmaz bir hasrete dönüştü.
Fakat gerçek acımasız: O evli. Evliliklerinin mükemmel olmadığını biliyorum, ama bir çocukları var ve bu beni adım atmaktan alıkoyuyor. Bir aileyi, özellikle de bir çocuğun mutluluğunu tehlikeye atmak istemiyorum.
Etrafımda özgür ve layık başka erkekler var, ama kalbim yalnızca ona ait. Kırklı yaşlarımda, yıllardır süren böyle yoğun bir tutku yaşayacağımı hiç düşünmemiştim.
Takıntım öyle bir noktaya vardı ki onu sosyal medyadan takip etmeye başladım. Fotoğraflarını saatlerce inceliyor, bilgisayarıma kaydedip albümler oluşturuyorum. Delilik gibi görünebilir, ama kendimi durduramıyorum.
Bir yandan bu aşk bana güç veriyor, enerjik ve üretken yapıyor. Diğer yandan içimi boşaltıyor, geriye sadece hüzün ve acı bırakıyor. Onun hayatının gölgesinde yaşayan biri olarak varım, yanında olma şansım yok.
Çıkmazda olduğumu biliyorum. Böyle yaşamaya devam edemem, ama hislerimden de vazgeçemem. Bir kısır döngü içindeyim ve çıkış yolu göremiyorum.
Eğer aranızda benzer bir durum yaşayan varsa, deneyimlerinizi paylaşın veya bir tavsiye verin. En ufak bir destek bile benim için değerli. Teşekkür ederim.
