“Gelinimin kimseye ihtiyacı yok, kendi çocuğuna bile!” — Ailesinin ne demek olduğunu bilmeyen bir kadının hikayesi
Oğlum evlendiğinde, ailemizde her şeyin yoluna gireceğini ummuştum. Ancak daha ilk günden belliydi ki bu kadınla, Ayşe’yle, aynı yolda yürüyemezdim. Hayır, sanıldığı gibi kıskançlıkla ilgili değildi. Oğlumun büyüdüğünü, evlendiğini ve artık hayatındaki en önemli kadının başka biri olduğunu kabullenmiştim. Onu kabul etmek, destek olmak, yanında olmak isterdim. Ama zaman geçtikçe anladım ki o kimseyi sevmiyor. Ne beni, ne oğlumu, ne de en kötüsü, kendi çocuğunu…
Ayşe başından beri sadece kendini ve isteklerini ön planda tuttu. Bunu düğünden önce de fark etmiştim ama belki çocuk sahibi oldukça değişir diye düşündüm. Daha şefkatli, daha sevecen olur. Yanılmışım. Soğukluğu hiç değişmedi. Oğluma adeta geçici bir yardımcı gibi davranıyor — sadece işine geldiği sürece.
Bana neredeyse hiç uğramazlardı. Tüm aile kutlamaları bizim evde olur, ancak o zaman Ayşe görünürdü — pırıl pırıl makyajı, özenli saçları, lüks kıyafetleriyle. Sorun değildi ama oğluma her baktığımda içim acırdı. Yorgun, bakımsız, kaybolmuş gibiydi. Mutlu bir evliliğin kocası değil de, başkasının topraklarında hayatta kalmaya çalışan biriydi adeta.
“Ayşe, kocana hiç mi bakmıyorsun?” diye usulca laf attı bir gün masada otururken kız kardeşim.
Ayşe sadece alaycı bir gülümsemeyle cevap verdi:
“Ben ona dadılık yapmadım ki. Kendi işini kendi görsün.”
O an sustum. Aklımdan geçen her şeyi söylemek istedim ama oğlumun gününü mahvetmek istemedim. Ama şu düşünce zihnime kazındı: “Ona nasıl göründüğünün ne önemi var ki? Önemli olan onun kirpiklerinin yerinde olması ve tırnaklarının parlaması.”
Zaman geçti. Bir gün oğlum aradı:
“Anne, gelebilir miyim? Biraz dinlenmeye ihtiyacım var…”
Sesi kısılmış, bitkindi. Bir saat sonra geldi — solgun, ateşler içinde, ayakta zor duruyordu. Onu görünce neredeyse bayılacaktım. Meğer ona günde iki kez, saatinde yapılması gereken iğneler yazılmış. Ayşe ise… Ayşe şöyle demiş:
“Alarm kurup kalkmam. Annesi bu kadar düşünüyorsa o yapsın.”
İşte böyle geldi. İşte “eş” dediği buydu. Ne şefkat,# Counter Readme Example
> An example component
“`jsx
“`
