Adım Ayşe ve içim acıyla dolu. Sakarya Nehri’nin kenarındaki şirin kasabamızda tek başıma oğlumu büyüttüm, ona tüm sevgimi verdim. Şimdi mutluluğu bulmuşken korkunç bir gerçekle yüzleştim: Gelinim Ecem, oğlumu aldatıyor olabilir. Bir flört sitesindeki fotoğrafları, yalanları ve yakalanma korkusu beni zor bir seçimle karşı karşıya bıraktı. Oğlum Burak’a gerçeği anlatmalı mıyım yoksa onun dünyasını yıkmamak için sessiz mi kalmalıyım? Vereceğim kararın her şeyi değiştireceğinden korkuyorum.
46 yaşındayım ve tek başına çocuk büyütmüş bir anneyim. Oğlum Burak, 27 yaşında, gözümün nuru. Babası hamile olduğumu öğrenince beni terk etti ve 19 yaşında bir bebekle baş başa kaldım. Burak’ın hiçbir eksiği olmasın diye iki işte birden çalıştım, annem de bana destek oldu. Burak akıllı, iyi yürekli bir çocuktu, ne çocukken ne de ergenlikte bana zorluk çıkardı. Üniversiteyi kazandı, şimdi mühendis olarak iyi para kazanıyor. Hep onun mutlu olmasını diledim.
Burak Ecem’i eve getirdiğinde içimde bir şüpe uyandı. Fazlasıyla güzel ama bir o kadar da kendini beğenmiş biriydi. Sosyal medyası pahalı kıyafet içinde çekilmiş fotoğraflarla doluydu. Şımarık geldi bana ama oğlumun ona baktığındaki gözlerindeki ışığı görünce sustum. Delicesine aşıktı ve karışmak istemedim. Altı ay sonra evlendiler, düğünün masraflarını da Burak karşıladı. Ecem çalışmıyordu ve bu beni rahatsız ediyordu. “Erkek aileyi geçindirmeli,” dedi oğlum. “Ecem çalışmak istemiyorsa zorlamayacağım. Benim kazancım yeter.” Bana bile harçlık veriyordu, daha fazla karışmadım.
Ama şüphelerim dinmedi. Ecem’in Burak’ı hak etmediğini hissediyordum. Oğlum onu el üstünde tutarken, Ecem bunu kanıksıyordu. Bu düşünceleri def etmeye çalıştım ama her şey bir tanışma sitesine üye olmaya karar verdiğimde değişti. Yaşıma göre genç görünüyorum ve arkadaşım beni ikna etti. Profilimi oluşturdu, birkaç fotoğraf ekledi ve erkeklerle konuşmaya başladım. Umudum, hayatıma güzel bir insanın girmesiydi.
Bir gün, siteleri gezerken kanım dondu. Ecem’in profili karşıma çıkmıştı. Aktif bir hesaptı, sosyal medyasında görmediğim, oldukça açık fotoğrafları vardı. Baştan çıkarıcı pozlar veriyor, gözleriyle erkeklere mesaj atıyor gibiydi. Öylece oturup baktım, öfke ve acı içimi kaplamıştı. Bu nasıl bir ihanetti? Burak çalışıp onun rahatını sağlarken, o internetten başka erkeklerle flört mü ediyordu?
Ecem’le konuşmaya karar verdim. Kapıyı açtığında her zamanki gülümsemesi vardı ama gözlerimdeki ifadeyi görünce rengi attı. “Ecem, tanışma sitesindeki profilini gördüm,” dedim, sakin kalmaya çalışarak. Dili dolandı: “B-Benim haberim yok! Birisi sosyal medyamdan fotoğraflarımı çalmış!” Ama titreyen sesi ve kaçan bakışları yalanını ele veriyordu. “Sosyal medyanda olmayan fotoğraflar var orada,” dedim keskin bir tonla. “Açıkla.” Panikledi: “Lütfen Burak’a söyleme! Zaten çok kıskanıyor, bu onu üzer!” Bu yalvarış şüphelerimi daha da artırdı. Masum olsaydı neden bu kadar korksundu?
Ona inanmak istedim ama yapamadım. Fotoğraflar, telaşı, susmam için yalvarması… Hepsi ihanetin kanıtıydı. Eve döndüm ve bütün gece düşündüm. Burak Ecem’e âşık, onun için yaşıyor, ama o aldatıyor olabilir. İçim paramparça: Oğluma gerçeği söyleyip kalbini kırmak mı, yoksa sessiz kalıp onun kandırılmasına izin vermek mi? Burak’ı tek başıma büyütürken çektiğim zorluklar aklıma geldi. Hep onun mutlu olmasını istemiştim. Şimdi bu mutluluk bir yalan yüzünden tehlikede.
Her gün o profili gördüğüm anı düşünüp duruyorum. Ecem’in başka erkeklerle yazıştığını, Burak çalışırken onun safiyane sevgisiyle dalga geçtiğini hayal ediyorum. Bu düşünce dayanılmaz. Ama daha kötüsü, oğlumun bu gerçeği öğrenince ne yapacağını bilmemek. Ona o kadar aşık ki bana inanmayabilir, hatta belki de “Hayallerini yıktın!” diye bana kızabilir. Güvenini kaybetmekten korkuyorum, ama sessiz kalmak da ona ihanet etmek olur.
Küçük evimde oturmuş, Burak’ın fotoğraflarına bakarken gözlerimden yaşlar süzülüyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Ona söylersem hem mutluluğunu hem de aramızdaki bağı riske atarım. Susarsam Ecem’in oyununa ortak olmuş olurum. Oğluma olan sevgimle onu koruma içgüdüm çatışıyor. Hangisi doğru karar? Burak’ı acıdan nasıl kurtarırım, ailemizi nasıl korurum? Bir uçurumun kenarındayım ve her adım her şeyi mahvedebilir…
