Ayşe ve eşi Emre, Kazan’ın kenar mahallelerindeki küçük bir evde ailesiyle geçici olarak yaşıyor. Bu zorunlu bir önlem: genç çift yeni bir daire için mortgage aldı ve üç yıldır düzenli olarak kredilerini ödüyorlar. Ancak mutlu bir aile hayatı hayalleri, kayınvalidesinin müdahalesiyle her gün bir işkenceye dönüşüyor.
Başından beri Ayşe, Emre’nin annesi Güler Hanım’la aynı çatı altında yaşamayı reddetti. Karakterleri adeta suyla ateş gibiydi. “O, hiçbir şeyden memnun olmayan tiplerden,” diye yakınıyordu Ayşe arkadaşına. “Güneşin yanlış açıdan doğması bile onu rahatsız ediyor gibi. Böyle insanlarla yaşanmaz. Susuyorum, tartışmıyorum ama sabrım tükeniyor. Yaptığım her şeyi eleştiriyor, artık nefes alamıyorum.”
Düğünlerinde Ayşe’nin ailesi genç çifte mortgage peşinatı için bir milyon lira hediye etmişti. Emre’nin babası ise eski bir apartman dairesinde küçük bir odayı ona bırakmış, Güler Hanım da 200 bin lira eklemişti. Bu parayla yeni bir apartmanda daire aldılar. Müteahhit tadilatı bitirir bitirmez taşınacaklardı, üstelik Ayşe hamileydi. “Yakında kendi ailemiz, kendi evimiz olacak,” diye hayal ediyordu. “Ailemizden ayrılacağız ve her şey düzelecek.” Ancak müteahhitin yaptığı tadilat pek de mükemmel değildi. “Tesisat sorunsuz ama duvar kâğıtları yer yer dökülüyor, laminant parkeler gıcırdıyor. Küçük şeyler ama zaman ve para gerektiriyor,” diye iç çekti Ayşe.
Güler Hanım, yeni dairenin eşiğini adım atar atmaz genç çifte eleştiri yağdırdı. “Bu tadilat değil, rezalet! Bu paraya saray yapılırdı! Pencere manzarası da korkunç!” diye bağırdı. Ayşe omuz silkti. Park, arka bahçe ve çocuk parkı manzarası ona harika görünüyordu. “Çöplüğe bakmıyoruz ya! Neden beğenmiyor ki?” diye düşündü. Kayınvalidesi hep böyleydi: düğünde Ayşe’nin elbisesini beğenmemişti, nişan yüzüklerini eleştirmişti, şimdi de daire… “İlk kocasının neden kaçtığını anlıyorum. Bu karakterle kimse dayanamaz. Kendi hayatını da düzene sokamamış, her şey ona göre yanlış,” diye acı bir yorum yaptı Ayşe.
Asıl kabus, genç çiftin tadilat yapmak istediğini öğrenen Güler Hanım’ın her sabah alaycı sorularla aramasıyla başladı: “Ee, taşındınız mı? Ah, siz milyonersiniz, tadilat yapıyorsunuz! Eskiden saraysız nasıl yaşıyordunuz?” Ayşe bir gün dayanamadı ve sertçe yanıt verdi: “Paramızla tadilat yapıyoruz, sizin 200 bin liranız çoktan harcandı. Bizi aramayı bırakın!” Güler Hanım karşı saldırıya geçti, Emre’nin babasından kalan odayı ve verdiği parayı hatırlattı, ki bunların hiçbiriyle alakası yoktu. “Bu kadar üzülüyorsanız, hepsini iade ederiz!” diye çıkıştı Ayşe. Kayınvalidesi ağlayarak, eğer Emre böyle yaparsa onu hayatından sileceğini söyledi.
Arkadaşı Ayşe’yi dinledikten sonra sordu: “Peki Emre buna nasıl tepki veriyor?” Ayşe iç çekti: “Annesinin ne kadar zor bir karakteri olduğunu biliyor ama sonuçta o annesi, katlanmalıyız diyor. Kendini savuşturuyor ama ben artık dayanamıyorum.” Ayşe’nin annesi Güler Hanım’la konuşmaya çalıştı ama o kararlıydı: “Benim Emre, mortgage ve tadilat için didinip duracak, gelin de hamileyken! Çocuk büyüsün, sonra tadilat yaparsınız. Niye borca sokuyorsunuz?”
Arkadaşı şaşırtıcı bir fikir attı ortaya: “Senin ailenin yanındayken sık sık gelemiyor. Ama taşınınca, her gün kontrol etmeye başlayacak.”
Ayşe, eğer kayınvalidesi her gün Emre’ye ne yedirdiğini, evi nasıl temiz tuttuğunu ve doğru yaşayıp yaşamadıklarını denetlemeye gelirse ne yapacağını düşünmeye başladı. “Oğlu için değil, kendisi için endişeleniyor. Kontrol manyağı,” diye fark etti arkadaşı. Bu düşünce Ayşe’yi korkuttu. Eğer Güler Hanım “torununu görmeye” bahanesiyle her gün gelirse, hayat bir kâbusa dönecekti.
Ayşe çaresizdi. Hem Emre’yle kavga etmeden hem de ailesini kayınvalidesinden nasıl koruyacağını bilmiyordu. Onun saldırılarına sonsuza kadar katlanamazdı ama açık bir çatışma evliliklerini mahvedebilirdi. Çözüm neredeydi? Sizce Ayşe, ailesini kayınvalidesinin müdahalesinden nasıl koruyabilir ve kocasıyla barış içinde yaşayabilir? Siz de böyle bir durumla karşılaştınız mı?
