O gitti… Oysa ki onun için yaşamıştı.
Yedi yıl boyunca birlikteydiler. Yedi uzun, emek dolu yıl… Ayla, mükemmel olmaya çalıştı hep. Her şey kitabına göre: temizlik, özen, ilgi, fedakarlık. “Doğru eş” rolünün her detayını öğrendi—vazgeçilmez, gerekli, sevilen biri olmak için. Tek başına kalmaktan o kadar korkuyordu ki, bir süre sonra kendini bile unuttu.
Yine de gitti.
Öfkeyle değil, kavga sırasında da değil. Sadece bir gün, soğuk ve sakin bir şekilde toplandı ve dedi ki:
*”Ayla, başkasını seviyorum. Gidiyorum.”*
O başını salladı. Kalktı. Sakince valizi çıkardı. Gömleklerini, iç çamaşırlarını yerleştirdi, kravatlarını özenle katladı. Telefon şarjını unutmamasına bile baktı.
*”Al şu tıraş makinesini, sana lazım olur,”* dedi.
Kapı kapandığında ise dayanılmaz bir acı içinde kıvrandı. Koridorda duvara yığılıp hıçkıra hıçkıra ağladı. Kaybettiği için değil, yine *olamadığı* için. Yine “mükemmelliği”nin hiçbir şeyi kurtaramadığı için.
Arkadaşı Cemre ilk koşarak gelen oldu. Ayla bomboştu, gözleri bir noktaya dikilmişti. Cemre onu kendine getirmeye çalıştı—nafile. Kısa sürede diğer kızlar da yetişti. Tam bir kadın dayanışmasıydı. Kimi börek, kimi şarap, kimi de sadece sarılmak için gelmişti.
*”Sen onun için her şeyi yaptın!”* diye haykırdı Işıl.
*”O seni hak etmedi!”* diye öfkelendi Pınar.
Ayla sustu. Kelimeler, içindeki boşluğa gömülüp gidiyordu.
Sonra sözü Gülden aldı. Hep dobra dobra konuşan, lafını esirgemeyen Gülden.
*”Ağlama,”* dedi sakince. *”Döner. İlk gidenler hep döner. Senin gibi uyumlu, yumuşak başlı, sabırlı bulamaz. Oyunu bitince sürünerek gelecektir. Asıl soru şu: Sen onu *istedin mi*?”*
Kadınlar homurdandı, Gülden’in sertliğini yadırgadılar. Ama Ayla birden fısıldadı:
*”Siktir et…”*
Bu fısıltıda kin yoktu. Yalnız, uyanışın ilk kıvılcımı vardı. Kadınlar bilgedir. Affetmeyi, sabretmeyi, beklemeyi bilirler. Ama ihanete uğradıklarında, dizlerinin üzerinden kalkmayı da bilirler. Gözyaşları arasında gülümseyip yeniden başlamayı da…
Çünkü artık bir başkası için değil, kendileri için yaşarlar.
Bugün anladım ki, insan önce kendine sadık kalmalı. Özgürlük, kendini kaybetmeden sevebilmekte saklı.
