Ah Elif’im, dinle beni, ne üzücü bir hikaye ama sonu güzel. Ahmet, karısını ve minicik kızı Ayşe’yi terk edip gitmişti. Derken bir de kara bulut gibi üzerine kaynanası Fatma Hanım çöküverdi.
Elif içi içini yiyordu. Kucağında Ayşe uyumuştu ama o pencere başından ayrılamıyordu. Saattir avluya bakıp duruyordu.
İki saat önce sevgili kocası Ahmet işten dönmüştü. Elif mutfaktaydı, Ahmet ise içeri girmedi. Elif odaya çıktığında eşyalarını topladığını gördü.
“Nereye?” diye şaşkınlıkla sordu.
“Gidiyorum. Seni bırakıp sevdiğim kadının yanına.”
“Şaka mı bu Ahmet? İşte bir şey mi oldu, yoksa iş seyahatine mi çıkıyorsun?”
“Anlamıyor musun? Bıktım senden. Kafanda hep Ayşe var, beni görmüyorsun. Kendine bakmıyorsun.”
“Bağırma, Ayşe’yi uyandıracaksın.”
“Gördün mü? Hep onu düşünüyorsun. Kocan gidiyor, sen ise…”
“Gerçek erkek karısını minik bebeğiyle bırakmaz,” diye fısıldadı Elif ve kızının yanına gitti. Kocasının huyunu biliyordu. Konuşmaya devam etse kavga kopacaktı. Gözleri dolmuştu ama ona göstermeye niyeti yoktu. Ayşe’yi yatağından alıp mutfağa geçti. Ahmet oraya gelmezdi, alacak bir şeyi de yoktu zaten.
Camdan Ahmet’in arabaya binip gittiğini gördü. Dönüp bile bakmadı. Ama Elif, belki bir an arabasının avluda görüneceği, Ahmet’in bunun aptalca bir şaka olduğunu söyleyeceği umuduyla pencereden ayrılamadı. Öyle olmadı.
Bütün gece uyuyamadı. Bu derdini anlatacak kimsesi yoktu. Annesi ona yıllardır ihtiyaç duymuyordu. Kızı evlendiğinde sevinmiş, sonra neredeyse unutmuştu. Onun için hep bir çocuk varmış gibiydi, o da Elif’in küçük kardeşi. Arkadaşları da vardı ama onlar da kendisi gibi anneydi. Şimdi muhtemelen dinleniyorlardı. Ne yardımları dokunabilirdi ki?
Elif sabaha karşı ancak uyuyabildi. Ahmet’i aramayı denedi ama aramayı kapattı ve “Beni bir daha rahatsız etme” diye mesaj attı. Mesajları okumadı bile. Galiba kara listeye almıştı.
Tam o sırada Ayşe huysuzlandı. Sakın kendini salıvermemeliydi. Gittiyse gitsin. Ona bakması gereken bir kızı vardı. Şimdi nasıl yaşayacağını düşünmeliydi.
Cüzdanındaki ve kartındaki paraya bakınca dehşete düştü. Ev sahibesinden, yardım parası alana kadar beş günlük kira için süre istese bile yetmeyecekti. Üstelik yiyecek de lazımdı. Uzaktan çalışabilirdi ama Ahmet dizüstü bilgisayarını almıştı.
Düşünmek için ödediği kiranın bitmesine iki hafta vardı. Hem de acil çare bulmalıydı.
Ama tanıdıklarını arayınca hiçbir işe yaramayacağını anladı. Küçük çocuğuyla kimse işe almazdı. Temeletmeci bile olsa Ayşe’yi bir iki saatliğine bırakacak kimse yoktu. Ev değiştirmek de fayda etmezdi. Zaten ucuz bir ev tutuyorlardı. Tek çare anne babasının yanına gitmekti ama kendisi evlilikte geç kalmıştı, erkek kardeşi ise erken evlenmişti. Annesiyle kendi ailesiyle yaşıyordu, ikizleri vardı. İki odalı evde beş kişiydiler, bir de o Elif’le Ayşe gelse nasıl sığacaklardı?
Elif ev sahibesine ödenen süre bitince çıkacağını bildirdi. Yerin mi yok yerin. Evet, yurttan oda tutabilirdi, hatta bakmıştı bile. Ama komşuluk öyle kötüydü ki düşman başına versen istemezdin. Ahmet’e kızı için maddi yardım istediğini yazdı ama cevap vermedi. Mesajları bile okumadı. Muhtemelen engellemişti.
Kira bitimine beş gün kala Elif eşyalarını toplamaya başladı. Pek fazla değildi ama yine de kendini oyalaması gerekiyordu. Tam o sıdayken kapı çaldı.
Kapıyı açınca donup kaldı. Eşiğinde kaynanası Fatma Hanım vardı.
“Yoksa başıma daha büyük dertler mi açacak?” diye geçirdi içinden Elif ve kaynanasını içeri buyur etti.
Fatma Hanım’la ilişkileri hep gergindi. Dışarıdan gülümserler ama içten içe nefret ederlerdi. Tanıştıkları gün gelecek kaynana anlamıştı ki Elif’i beğenmemişti. Birçok anne gibi oğlunun seçiminin yanlış olduğunu düşünmüştü. Daha iyisini bulabilirdi ya. Bu yüzden Elif hemen beraber yaşamayacaklarını söylemişti. Geçinemezlerdi. O yüzden kiralık eve çıkmışlardı.
Kaynanası ziyare
Ayşe Teyze içtenlikle gülümseyerek, “Elif, gözümün içine baksana canım,” dedi, içindeki sevgi pırıl pırıl parlıyordu, “şimdilik iki torunuma bayılıyorum ama yüreğimin derinliklerinde yeni minik ayak sesleri duyuyorum sanki, neşeli kahkahaları ve oynanan oyuncakları gözlerim görüyor; daha fazla torun, yayacağım daha çok sevgi ve sarılabileceğim kocaman bir aile demek.”
Küçük Kızıyla Terk Edilen Kadın ve Olaylar Zinciri
