Büyük günün heyecanıyla dolu olan Aylin, 78 yaşındaki annesi Gülşen’in gözlerindeki mutluluğu görüyordu. Kızı Leyla, 50 yaşında, hayatının aşkı Can ile evlenmek üzereydi. Gülşen, düğün töreni başlamadan önce damada, merhum eşinin değerli yaka pini hediye etmek istedi. Ancak Can’ın aceleci adımlarına yetişmekte zorlanan Gülşen, onun arkadaşı ve iş ortağı olan Sibel’e yaklaştığını gördü. İkisi, fısıldaşarak restoranın arka tarafına doğru ilerlediler.
Merakla peşlerinden giden Gülşen, onların birlikte tuvalete girdiklerini görünce yüreği ağzına geldi. Kapıyı hafifçe aralayıp içeri baktığında Can’ın Sibel’i belinden tutup kendine çektiğini duydu: “Daha fazla bekleyemem, aşkım.”
“Şimdi olmaz, Canım,” diye fısıldadı Sibel. “Eğer biri bizi görürse, planlarımız suya düşer.”
Gülşen duvara yaslandı, şaşkınlık içinde. “Can ve Sibel’in… bir ilişkisi mi var?”
“Sadece bir kez, o sıkıcı Leyla’yla evlenmeden önce,” dedi Can.
“Sabret, aşkım. Sadece birkaç ay evli kalman yeterli. Sonra boşanıp mal varlığının yarısını alacağız. Milyonlarca liralık servet… ama bunun için şimdi kendini tutmalısın!”
Gülşen, aynada birbirine sarılıp öpüşen çifti izlerken midesi bulanmıştı.
“Dur, şimdi olmaz,” diye mırıldandı Sibel. “Partiye dönmeliyiz.”
“Hayır, bu akşam evde buluşacağına söz vermeden gitmene izin yok,” dedi Can. “Her zamanki gibi, Leyla işe gittikten sonra görüşeceğiz.”
Gülşen daha fazla dayanamadı. Kızını uyarmak için koştu. Bu adamın bir fırsatçı olduğunu anlamıştı.
Salona vardığında sahnedeki sunucu herkesin dikkatini çekiyordu: “Düğün salonuna geçmeden önce, gelinimiz damada özel bir hediye sunacak.”
Leyla mikrofonu aldı ve gözleri doldu: “Hayatımın erkeğine adıyorum bu şarkıyı.”
Müzik başladığında salon büyülenmişti. Leyla’nın sesi bitince herkes coşkuyla alkışladı. Can sahneye fırlayıp onu kucakladı. Gülşen, kızının ona baktığı o aşk dolu bakışları görünce yüreği burkuldu.
“Annem, bir şey mi oldu?” diye sordu Leyla, Gülşen’in telaşını fark ederek.
“Can’la ilgili bir şey duydum. Özel konuşabilir miyiz?”
“Ama dansa geçiyoruz. Sonra konuşalım, olur mu?”
Tam o sırada Sibel yaklaştı: “Leyla, Can seni bekliyor.”
Gülşen çaresizce izledi. Kızının kalbini kırmaya cesaret edemiyordu.
Ertesi hafta, havaalanında vedalaşırken Gülşen, Can’ın yapmacık sevgisine daha fazla tahammül edemedi. “Bavulları getirirken ben bekleyeyim,” dedi.
Yalnız kaldıklarında her şeyi anlatmak istedi. Ama planına sadık kaldı.
Biraz sonra Leyla’nın evine döndüğünde, Sibel’in arabasını gördü. Hemen kızını aradı: “Uçağım iptal oldu, eve döndüm. Başım dönüyor, gelir misin?”
Leyla endişelendi: “Can’ı göndereyim.”
“Hayır, sen gel!”
Leyla gelene kadar Gülşen pencereden baktı. Can ve Sibel’in kanepeye uzandıklarını gördü.
Tam o sırada Leyla çıkageldi. “Anne, ne oldu?”
“O iki sahtekar içerde!”
Leyla içeri dalınca onları masumca otururken buldu.
“Ne işiniz var burada?” diye bağırdı.
Can şaşkınlıkla: “İş görüşmesi için buradaydık. Sana söylemiştim.”
“Yalancı!” diye atıldı Gülşen.
“Kontrol et, aşkım,” dedi Can, cebinden anahtarları çıkarıp Leyla’nın avucuna bıraktı. “Yeni evimiz. Sana sürpriz yapacaktım.”
Leyla’nın gözleri dolu dolu oldu. “Güveniyorum sana,” diye fısıldadı.
Gülşen çaresizce izlerken, Sibel ona alaycı bir bakış attı: “Hayaller kuruyorsun, Gülşen Hanım.”
Kalbi hızla çarpıyordu. Birden göğsüne keskin bir ağrı saplandı. Ambulans sesleri arasında bayıldı.
Hastaneden taburcu olduktan sonra, avukatını aradı: “Vasiyetimi değiştiriyorum. Tüm mal varlığımı hayır kurumuna bırakıyorum. Leyla’ya tek kuruş vermeyeceğim.”
Leyla çılgına döndü: “Artık annem yoksun!”
Aylar sonra bir gün kapı çallandı. Karşısında gözyaşları içindeki Leyla’yı görünce yüreği burkuldu.
“Anne, haklıymışsın,” diye hıçkırdı Leyla. “Can beni kullandı!”
Gülşen kızını sıkıca sarıldı. Acısını paylaşmak istedi ama bir yandan da rahatlamıştı. Artık o fırsatçı adam hayatlarından çıkmıştı.
