Çocuk, tabutta yatanın annesi olmadığını haykırdı: Önce herkes bunun acıdan kaynaklandığını düşündü, ta ki tabut açılana kadar

O gün gri bir sisle kaplanmıştı, sanki doğa kederi paylaşıyordu. Siyah giyinmiş insanlar kilisede toplanıyor, bugün son yolculuğuna uğurlanacak olan iyi yürekli kadın hakkında fısıldaşıyorlardı. Hepsi çok erken öldüğünü, arkasında sevgi dolu bir koca ve dört yaşında bir oğul bıraktığını söylüyordu.
Çocuk, sandukanın içindeki kişinin annesi olmadığını haykırdı: ilk başta herkes bunun acıdan kaynaklandığını düşündü, ta ki sandukayı açana kadar.
Çocuk babasının yanında duruyor, peluş tavşanını sıkıca tutuyordu. Dudakları titriyordu ama ağlamıyordu – rahip henüz vedalaşma için ileri çağırmamıştı. O an çocuk aniden çığlık attı, babasının kollarından kurtuldu:
“Bu annem değil! Annem burada yok! Orada değil! Baba, izin verme! Beni anneme götür!”
Önce herkes bunun sadece çocuğun anlayamadığı ölüm karşısındaki tepkisi olduğunu sandı. Ama çocuk çığlık atmayı sürdürdü, tahta sandukaya yapıştı:
“Bu annem değil! Onun yüzü böyle değil! Bu o değil!”
İnsanlar birbirlerine bakmaya başladı. Çocuğun babası donup kaldı, oğlunun ses tonundaki bir şey yüreğine hançer saplamış gibiydi. Titreyen bir sesle töreni durdurmalarını istedi.
“Açın…” diye fısıldadı. “Sandukayı açın.”
İşçiler şaşkınlıkla baktılar ama yüz ifadesini görünce itaat ettiler. Kapak kaldırıldığında herkes dehşete düştü.
Sessizlik. Ardından çığlıklar. Kimileri yüzlerini kapattı, kimileri geriledi. Önlerinde bir kadın yatıyordu. Ama o değildi.
Tamamen yabancı. Yüz hatları farklıydı, makyaja rağmen başka biriydi – sadece saçı ve vücut yapısı benzeyen biri.
Baba sandukanın kenarına yapıştı. Oğlunun delirmediğini anlamıştı. Haklıydı. Bu gerçekten annesi değildi.
Skandal hızla yayıldı. Bir saat içinde morg korkunç hatayı doğruladı: cesetler karışmıştı. İlgisizlik yüzünden annenin bedeni defin için hazırlananlar arasında değildi.
Asıl nerede olduğunu kimse bilmiyordu. Arama başladı. Morg diğer ölülerin akrabalarını arayarak kayıtları kontrol etti.
Gerçek beden altı saat sonra bulundu. Başka bir şehirde, başka bir morgda yakılmak üzereydi. Oğlunun çığlığı olmasaydı, onu bir daha asla göremeyeceklerdi.