“Kızımı ancak o tembeli bırakırsa desteklerim!” dedim. “Boşanana kadar tek kuruş yok!”
Evimiz her gün kavga gürültüyle sallanıyoreşimle değil, damadımız yüzünden. Kızımın evlendiği bu adamın tembelliği ve sorumsuzluğu sınır tanımıyor. Bir yıldan fazladır düzenli işi yok, ara sıra günübirlik işler yapıp gerisini kanepeye yapışarak geçiriyor. Kızım? Hem iki küçük çocuğa bakıyor hem de doğum izninde çalışıyor. Peki ya o? Sadece nefes alıp veriyor.
Tabii kızım tam zamanlı çalışamazikizler sürekli ilgi istiyor. Yardım teklif ettim, ama bir şartla: “Bu parazitten boşanmadıkça tek kuruş vermem!” Çünkü ona yardım etmek, dolaylı yoldan onu da beslemek demek. Ben kimsenin tembelliğine ortak olmayacağım.
Başından beri Altanı sevmedim. “Geçer,” dedim, “ayılır kızım.” Ama nafileevlendiler. Gençlik, aşk, hayal dünyası Hepsi aklını çelmiş. Şimdi biz sonuçlarına katlanıyoruz.
Eşimle büyükanne yadigârı daireyi onlara verdik. Kiraya veriyorduk, emekli maaşımıza ek gelirdi. Ama gençlerin kira ödeyecek hâli yok, pes ettik. Sadece “Çocuklar rahat etsin diye tadilat yapın,” dedim.
Altanın cevabı hazırdı:
“Ben uğraşamam. Ben entelektüelim, tamirci değil. Profesyonel çağırsınlar.”
Peki parayı nereden bulacaksın? Tornavida almaya bile parası yok! Tek bildiği ahkâm kesmek ve “şanssızlığından” dem vurmak. Akşam işi mi? Olmaz. Hafta sonu? “Dinlenmek lazım.” Her şeyi hazır bulmaya alışmış.
Yüzüne “Tembelin tekisin!” deyince alındı: “Bana haksızlık ediyorsunuz.” Kızım? Destek olacağına bana çıkıştı:
“Yine sizin yüzünüzden kavga ettik! Karışmayın artık!”
Çekip uzaklaştım. Ama net konuştum: “Bu düğümü sen kendin attın, çözümü de sen bulacaksın. El açma bana.” Derken ikiz haberi geldi, yüreğim parçalandı. Belki Altan düzelir diye umdumhayır! Yük yine bize kaldı. Tadilatı bitirdik, beşik aradık, doktor kontrollerine ben götürdüm. O? Hâlâ kanepede, bilgisayar başında.
Elif elinden geleni yapıyordu, ama kimi evlendiğini yavaş yavaş anlıyordu. Daireyi beraber toparladık, her şeyi elimizle yaptık. O sonradan indirimden birkaç ıvır zıvır aldımazeret değil! Aile babasıysan, baba gibi davranacaksın. O? Evin içinde her işi başkasına yaptıran bir kiracı.
Sonra borç batağını öğrendik: Gizlice kredi kartı çıkarmışlar! Bir gün telefon çaldı:
“Anne, yetişemiyoruz Yardım et!”
Çileden çıktım:
“Elif! Ampulü bile değiştiremeyen adamla çocuk yaptın! Nasıl altından kalkacaktın?”
“Zor dönemden geçiyoruz”
“Ne zor dönemi? Eviniz var, her şeyi sırtlayan aileniz. Peki ya o? İş beğenmiyorya maaş az, ya mesai uzun, ya da yol uzak!”
“Anne, anlamıy
