“Kendi sahtekarlığını sen ye”: Ablamın bir pasta yüzünden beni herkesin önünde küçük düşürmesi
Elif, saçlarını özenle taramış, en güzel elbisesini giymiş ve hafif bir parfüm sıktıktan sonra ablası Ayşe’nin doğum gününe gitmek üzere evden çıkmıştı. Ellerinde özenle paketlenmiş bir kutu vardıiçinde bir pasta. Umarım bu sürpriz, aralarındaki gerginliği biraz olsun yumuşatırdı. Beşinci kata çıkıp kapıyı iki kez çaldı. Kapı açıldığında, yeni bornozu ve mükemmel bukleleriyle ışıl ışıl parlayan Ayşe, coşkuyla alkışladı:
“Bu benim için mi?! Doğum günüm olduğunu unutmadığına göre…”
“Tabii ki senin için,” diye yanıtladı Elif, kutuyu uzatarak.
Ayşe merakla pastayı aldı, kapağını kaldırıp bir göz attı. Yüzündeki hayranlık, kısa sürede kuşkuya dönüştü.
“Bunu sen mi yaptın?”
“Evet,” dedi Elif, hafif bir tereddütle.
“Emin misin?” Ayşe kaşlarını çatarak kutuyu çevirdi. “İçinde ne var?”
“Tarifini mi konuşacağız, yoksa misafirlerin yanına mı döneceğiz?” diye kaçamak bir cevap verdi Elif.
Ama artık çok geçti. Ayşe bir şeylerin ters gittiğini anlamıştıve haklıydı. Üç gün önce, ağlayarak ablasını aramıştı:
“Tırnağım kırıldı ve Mehmet’le kavga ettim! Hiçbir şey yapasım yok! Pastayı iptal et, her şeyi iptal et!”
Elif bu haberi kabullenmiş ve düzenli müşterilerinden birinin acil siparişini kabul etmişti. Ancak o gün öğlen, Ayşe tekrar aramıştı:
“Barıştık! Bana altın bir bileklik aldı! Saat yedide bekliyorumpastayla birlikte!”
“Her şeyi iptal etmiştin…” diye mırıldandı Elif.
“Bahaneleri bırak! Pastacısın, bildiğini göster!”
Elif altı saatte pasta yapmanın imkansız olduğunu açıklamaya çalıştı, ama Ayşe ısrar etti. Hatta annelerini arayıp destek bekledi:
“Kendi kız kardeşini mutlu etmek bu kadar mı zor?” cevabını duydu.
Tek başı
