Kocama sürpriz yapmak istedim. İş yerine gidip öğle yemeği götürmeye karar verdim. Kapıya yaklaştığımda duyduğum konuşma beni derinden yaraladı.
Yirmi dokuz yaşındayım. Belki de dünyanın en saf kadınıyım, çünkü daha yakın zamana kadar ailemde her şeyin yolunda olduğunu sanıyordum. Yanılmışım Kocam bir hain ve bencil çıktı. Bunu bana nasıl yapabildiğine hâlâ inanamıyorum.
On yıldır tanışıyoruz, altı yıldır da evliyiz. Adı Emre, son derece şefkatli ve koruyucu bir adamdı. Bana ve çocuklarımıza iyi bir hayat sundu. İki çocuğumuz var: bir oğlan, bir kız. Ona destek olarak kendi şirketini kurmasına yardım ettim. İşleri iyi gidiyordu.
Ben de bir satış asistanı olarak çalışıyordum. Son zamanlarda kendi internet giyim mağazamı açtım. Kızım anaokulundayken, oğlum uyurken, ben çalışıp para kazanıyorum.
Kilon hep elli dört kilogram civarındaydı. Doğumdan sonra yirmi kilo aldım. Başta iki çocuğa bakmanın kilo vermeme yardımcı olacağını düşünmüştüm. Ama her şey göründüğü kadar kolay değilmiş. Kilo vermek için elinden geleni yaptım: Sağlıklı besleniyor, spor yapıyor, bol su içiyor ve unlu gıdalardan uzak duruyordum. Ama tartı ibresi yerinde sayıyordu ve bu beni çok üzüyordu. Kendimi giderek daha fazla eksik hissetmeye başladım.
İkinci doğumdan sonra kendimi beğenmemeye başladım. Artık kadınsı ve çekici hissetmiyordum. Emre ise gözümün önünde değişti. Beni öpmeyi, sarılmayı bıraktı. Diğer şeylerden hiç bahsetmiyorum bile. En son ne zaman derin bir sohbet ettiğimizi hatırlamıyorum. Konuşmalarımız sadece günlük işlere dönüştü.
Doğumdan önce kendime çok daha güveniyordum. Şimdi aynaya bakmak bile içimi acıtıyor. İlişkimizin bu yüzden bozulduğunun farkındayım. Bir gün, durumu düzeltmek için Emreye sürpriz yapmaya karar verdim. İş yerine yemek götürecektim. Kapıya yaklaştığımda onun konuşmasını duydum:
“Canım, merak etme, işten sonra sana geleceğim. Karıma işlerimin çok yoğun olduğunu söyledim. Senin varlığından bile haberi yok!”
İçeri girmedim. Arkamı döndüm ve çıktım.
Anlamıyor mu ki bu kiloları onun çocuklarını doğururken aldım? Kendisi de mükemmel değil, ama sadece benim kusurlarımı görüyor. O da fazla kilolu zaten.
Acaba kocam beni aptal mı sanıyor?
Emreye her şeyi duyduğumu söyleyemedim. Ne yapmalıyım? Boşanma davası mı açsam Ya çocuklar? Babasız nasıl büyürler? Hiçbir şey olmamış gibi mi davransam? Bunu kaldırabileceğimi sanmıyorum.
Şimdilik kendime bakmaya devam ediyorum. Spor salonuna yazıldım. Önce ona kaybettiği kadını göstereceğim, sonrasını zaman belirleyecek…
Hayat bazen en güvendiğimiz insanlarla bile sınavlardan geçirir. Önemli olan, kendimizi sevmeyi unutmamak ve gücümüzü içimizde bulmaktır.
