Ne yapıyoruz biz burada? Niye başkasının evine giriyoruz?
Hepsi bu, Nurgül, aramızda her şey bitti! Gerçek bir aile, çocuklar istiyorum. Bunu bana sen veremezsin. Uzun süre bekledim, sabrettim. Bir oğlum olsun istiyorum. Boşanma davası açtım bile! Toplanman için üç günün var. Giderken ara. Ben şimdilik annemde kalacağım. Acele et, çocuk ve onun annesi için daireyi hazırlamam lazım! Evet, şaşırma! Gelecek eşim hamile! Üç günün var!
Nurgül sessiz kaldı. Ne cevap verebilirdi ki?
Çocuk olmuyordu işte. Mehmet zaten beş yıl beklemişti. Bu sürede üç başarısız deneme
Nurgülün görüştüğü onca doktor, sağlıklı olduğunu söylemişti. Peki neden her seferinde olmuyordu?
O hep düzenli, sağlıklı bir hayat yaşamıştı.
Bu sefer işte fenalaşmıştı, hemen ambulans çağırmışlardı ama her şey çok hızlı olmuştu
Mehmet kapıyı çarpıp çıktı, Nurgül güçsüz bir şekilde koltuğa çöktü.
Eşyalarını toplamaya ne isteği ne de gücü vardı. Zaten nereye gideceğini de bilmiyordu.
Evlenmeden önce teyzesinin yanında kalıyordu. Teyzesi artık yoktu, evi de oğlu satmıştı. Köydeki babaannesinin evine mi dönsün? Kiralık bir ev mi arasın? Peki ya işi?
Sorular bir yığın olmuştu ve hepsini hızlıca çözmesi gerekiyordu
Sabahın erken saatlerinde kapı açıldı, içeri kaynanası girdi.
Uyumuyor musun? İyi etmişsin. Ben de fazladan bir şey almayasın diye kontrol etmeye geldim.
Oğlunuzun eski donları bana lazım değil. Benimkileri sayacak mısınız?
Bak sen şu terbiyesize! Eskiden ne kibardın, usluydun. İşte böyle oldu. Ben ilk olaydan sonra Mehmete demiştim, bu kız sana çocuk doğuramaz diye.
Bunu söylemek için mi geldiniz? Sessizce oturup beni izleseniz daha iyi olur.
O servisi nereye koyuyorsun?!
O benim. Teyzemden kaldı, onun hatırası.
Şimdi burası onsuz bomboş kalacak!
Bu beni hiç ilgilendirmiyor. En azından sizin bir torununuz olacak.
Sadece kendi kıyafetlerini al!
Bilgisayar benim! Kahve makinesi, mikrodalga da öyle, iş arkadaşlarım hediye etmişti. Arabam da evlilikten önce alınmıştı. Oğlunuzun kendine ait arabası var.
Her şeyin var, sadece çocuk yapamıyorsun!
Bu artık sizi ilgilendirmez. Benimle her şey yolunda, belki de Allah böyle istemiştir.
Hiç pişman bile değilsin! Belki de bilerek böyle yaptın?
Saçmalıyorsunuz. Bunu bile düşünmek benim için zor.
Nurgül etrafa baktı, artık onun eşyaları yoktu. Diş fırçası, makyaj malzemeleri, terlikler
Galiba bir şey unutmuştu. Kaynanası dikkatini dağıtıyordu.
Aklına geldi eski heykelciği, kedisi yoktu. İçinde küçük bir sır vardı, kimse bilmiyordu, eşine bile söylememişti. Kedinin içinde bir set: küpe ve yüzük. Maddi değeri yoktu ama babaannesinin hatırasıydı. Mehmet hep “ıvır zıvır” derdi. Yoksa attı mı? Kullanmadığı her şeyi balkona koyardı. Nurgül kapıyı açtı
Orada ne unuttun? Topla eşyalarını ve çık! Kaynananın sesi tekrar yükseldi. Eve veda mı ediyorsun? Et öyleyse. Bir daha böyle bir şeyin olmayacak.
Nihayet kedi bulundu, her şey yerindeydi. Artık gidebilirdi.
İşte anahtarlar, hoşça kalın. Umarım bir daha karşılaşmayız.
Nurgül ofise uğradı. Hâlâ raporluydu ama izin almak istedi.
Hepimiz üzüldük, ama sen olmadan nasıl? Üç hafta yeter mi? Lütfen telefonunu açık tut, danışmadan projelerin yarısı çöker.
Tamam. Kendime gelirim. Teşekkürler.
Yardım lazım mı?
Hayır.
İzin ücretini ve ikramiyeni ayarlarım.
Teşekkürler, çok iyi oldu.
Nurgül kiralık bir ev bile aramadı, doğruca köye gitti. Tabii ki onu bekleyen yoktu, babaannesi üç yıl önce vefat etmişti, annesini hiç görmemişti. Annesi doğum sırasında hayatını kaybetmişti.
Şimdi bir de Nurgül kendi çocuğunu doğuramıyordu
Bir saatlik yolculuktan sonra evin önündeydi. Elma ağacı. Laleler.
Son kez Mehmetle birlikte sonbaharda gelmişler, mangal yapmışlardı.
Nurgül arabayı avluya çekti, garajın anahtarı evdeydi. Kapıyı açtı, içeri girdi. Sessizlik. Masada kirli bardaklar, tabaklar Geçen sefer neden toplayamamıştı?
Hayır, toplamıştı! Demek biri gelmişti buraya!
İki kupa, tabaklar, meyve suyu poşetleri, Mehmetin sevdiği şampanya şişeleri Bunlar kesinlikle sonbahardan kalmış olamazdı.
Demek Mehmet gelmişti, peki kiminle?
Önemli değil, artık hiç önemli değildi
Evin anahtarı sadece Nurgüldeydi, demek ki Mehmet yedek yaptırmıştı. Kilitleri değiştirmek lazımdı.
Yeni bir hayat, temizlik, sonra sıcak bir banyo.
Nurgül üzerindeki tüm kirleri, geçmişi yıkamak istedi.
Tam çıkacaktı, kapı çaldı, sonra camdan ses geldi.
Kim o?!
İyi misiniz?!
Evet şaşırdı kadın.
Özür dilerim.
Nurgül dışarı çıktı, evin önünde tanımadığı bir adam duruyordu.
Kusura bakmayın, belki korkuttum sizi. Ben komşunuzum, bütün gün sizi gözlüyordum. Birden kayboldunuz, bacadan duman ç
