Annem emekli olup köye taşınınca, bana ve kocama ait üç odalı evini bize bırakacağı için çok umutlanmıştık!
Size komşum Leyla Teyzeden bahsetmek istiyorum. Şu an 68 yaşında. Kocaman bir evde tek başına yaşıyordu. Geçenlerde evini kiraya verip bir geziye çıktı.
Kızı Ayşe bir gün bana gelip annesinden şikayet etti:
“Annem ne yapıyor böyle? Beni çok hayır koydu! Şimdi kayınvalidem, ‘Yaşlanınca sen de çıldıracaksın!’ diye başımın etini yiyor. ‘Armut dibine düşer.’ diyor. Biz de kocamla yeni araba kredisi çektik! İki aydır taksitleri ödeyemiyoruz. Anneme çok güvenmiştik, bize yardım edecekti! Ama o bizi hayır koydu, evini kiraya verip tatile gitti!”
Ayşeye şaşkınlıkla baktım: Niye annesi onların araba kredisini ödesin ki? O da devam etti:
“Kayınvalidemiz, onun evinde oturduğumuz için çok sinirli, annemse kendi evini kiraya verdi!”
Anlıyorum, Ayşe benden biraz sempati bekliyor. Ama bence Leyla Teyze doğru olanı yapmış. Nasıl isterse öyle yaşama hakkı var. İnsanlar neden emekli olan bir kadının tüm hayatını çocuklarına ve torunlarına adaması gerektiğini düşünüyor? Bu hiç adil değil! Ayşeye sordum:
“Niye kendine ve kocana güvenmiyorsun? Kendi ayaklarının üzerinde durmayı denemedin mi? Niye 15 yıllık evliliğinizi kendi evinizi almak için harcamadınız? O zaman kayınvaliden de sana laf etmezdi.”
Ayşe anlatmaya devam etti:
“Annemin emekli olup köye taşınacağını, bize de üç odalı evini bırakacağını ummuştuk!”
Ben de Ayşeye şakayla karışık dedim ki:
“Ya Leyla Teyze de evlenirse? Bir arkadaşı vardı, Antalyada tatile gittiğinde bir adamla tanışıp evlenmişti. Şimdi orada mutlu mesut yaşıyor. Belki Leyla Teyze de öyle yapar.”
Bu sözler üzerine Ayşe bana şaşkın şaşkın baktı. Geçenlerde sosyal medyada Leyla Teyzenin fotoğraflarını gördüm. Keyifle tatil yapıyor, hayatın tadını çıkarıyordu. Ben de onun adına sevindim. Bence doğru olanı yapmıştı. Yaş, mutlu olmaya ya da hayatta yeni güzel deneyimler edinmeye engel değildir
