Rüyamda bir adam kiraladım, arkadaşımı kıskandırmak için, sonra da ona deliler gibi aşık oldum.
İnci, Rüyanın davetini aldın mı?
Aldım. Ama gitmeyeceğim, dedim telefonda.
Nasıl gitmezsin? O bizim arkadaşımız, üstelik düğün muhteşem olacak, yabancı biriyle evleniyor sonuçta! En lüks restoranda olacak her şey! diye çıkıştı Elif.
Hayır, kimseyle gidemem. İlkerle aramız nasıl biliyorsun. Tek başıma gitmem, Rüya benimle dalga geçer, onu tanırsın!
Tamam, bu akşam sana geliyorum. Bir çözüm buluruz, dedi Elif ve kapattı.
Rüya ve Elifle üniversiteden beri arkadaştık. Elifle hâlâ görüşüyorduk ama Rüyayla neredeyse hiç konuşmuyordum. Birkaç yıl önce yurtdışına taşınmıştı ve şimdi, düğün haberiyle çıkagelmişti.
Rüya her zaman kibirli ve ukala biriydi. Şimdi bile, düğüne eşlerimizle gelmemizi istemişti. Benimse kimsecikler yoktu, yalnızdım. Bu yüzden gitmemeye karar verdim, alay konusu olmak istemiyordum.
Elif, söz verdiği gibi akşam geldi.
İnci, buldum! Sana bir koca ya da nişanlı bulalım. Hangisini istersin?
Ne? Nasıl yani? Ne kocası? diye çıkıştım.
Elif hayalperestin tekiydi, bazen fikirleriyle başımı döndürürdü. Çaresizlik yoktur diyenlerdendi.
Her şeyi öğrendim! Koca kiralayabileceğin ajanslar var! İhtiyacımız olan şey bu!
Hayır, olmaz! Adam sipariş etmek son çare! diye öfkelendim.
İnci, adam değil, koca! Gerçek olmasa da! Önemli olan ne? Rüyayı çatlatmak, değil mi? Hadi cesaret et! Üstelik ben arayıp her şeyi ayarladım bile!
Elif, yine yapacağını yaptın! Kimin geleceğini nereden biliyorsun? diye şaşkınlıkla sordum. Bir de, bu hizmet kaç lira?
Merak etme, pahalı değil. Seni o tanıyacak, ajansa fotoğrafını gönderdim. Yeter artık soru sorma, hadi düğün kıyafetlerine bakalım!
Ertesi gün, kiralık kocayla buluşmaya gittim. Sinemanın önünde birkaç tur attıktan sonra bir banka oturdum.
İyi akşamlar, İnci misiniz? diye sordu yaklaşan bir adam. Benim adım Volkan.
Adamı şöyle bir süzdüm ve memnun kaldım. Elif haklı çıkmıştı, gerçekten yakışıklıydı.
İnci, arkadaşın her şeyi anlattı. Merak etme, her şey yolunda gidecek. Rolümü hakkıyla oynayacağım. Buyrun! dedi ve bana güzel bir buket uzattı.
Ay, gerek yoktu! diye kızardım.
İnci, biraz gezelim mi? Bana kendinden bahset, işim için gerekli.
Tabii!
Birkaç saat şehri gezdik, sonra Volkan adresimi aldı ve Cumartesi günü kapımın önünde bekleyeceğini söyledi.
Etkilenmiştim. Adamı çok beğenmiştim, bu mesleği seçmesine anlam veremiyordum.
Cumartesi günü Volkan aradı.
İnci, hazır mısın? On dakikaya oradayım.
Evet, tamam, çıkıyorum.
Kapının önünde onu görünce neredeyse bayılıyordum. Volkan pahalı, şık bir takım giymişti, yanında da aynı ölçüde lüks bir araba vardı. O kadar yakışıklıydı ki nefesim kesildi.
Günaydın, aşkım! Hadi bin, acelemiz var, dedi Volkan gülümseyerek. Nasıl gidiyor?
Mükemmel! diye güldüm.
Rüyanın düğünü gerçekten görkemliydi. Arkadaşım beni memnun bir gülümsemeyle karşıladı, ama kocamı görünce ifadesi değişti. Anlaşılırdı, nişanlısı yabancıydı ama kendisinden iki kat yaşlı, kel ve şişmandı.
Kendimle gurur duydum. Rüya hep benimle dalga geçer, fazla sade ve sıkıcısın, evlenemezsin derdi.
Belki haklıydı, ama bugün ona aksini ispatlamak istiyordum ve başarmıştım. Volkan bütün gün yanımdan ayrılmadı. Başka kızlara bakmadı bile, tüm dikkati banaydı.
İnci, nasıl? Memnun musun? diye fısıldadı Elif.
Evet, Elifçiğim, sağ ol!
Volkanı beğendin mi? diye merakla sordu.
Çok, ama ne fayda? Yarın beni unutacak, diye iç çektim. Bugün hiç bitmesin istiyordum.
Elif esrarengiz bir gülümsemeyle uzaklaştı.
İnci, bu şehrin gece halini hiç gördün mü? diye sordu Volkan.
Hayır, geceleri genelde uyurum, dedim gülerek.
Yazık! Tarifsiz bir manzara. Kaçalım mı buradan, göstereyim mi?
Tabii ki isterim!
Gençlerle vedalaştık.
Teşekkürler, Rüya! Her şey harikaydı, her zamanki gibi mükemmelsin!
Beğendiniz mi gerçekten?
Evet, muhteşem bir düğün! Gidiyoruz, eşimle baş başa vakit geçirmek istiyoruz, dedi Volkan ve beni kucakladı.
Öyleyse tabii, gidin! Kocanla tanıştığıma çok sevindim! dedi Rüya, bana zehir gibi bir bakış fırlatarak.
Bütün gece Volkanla şehri gezdik. Bana bir sürü ilginç şey anlattı. Bu kadar bilgili olmasına şaşırdım, mesleğine bakınca tahmin edemezdim.
Şafak sökerken beni eve bıraktı.
İnci, tanıştığımıza çok sevindim. Harika bir kadınsın.
Teşekkürler, Volkan. Sana ne kadar borçluyum?
Hiçbir şey gerekmez, arkadaşın ödedi.
Tekrar teşekkürler, hoşça kal! dedim ve arabadan ind
