Beklenmedik Gerçek: Kocanın Aldatması Ortaya Çıktı
Kocanın sadakatsizliğini, Ana tesadüfen öğrendi…
Kadınların eşlerinin ihanetini ancak en sona öğrenmesi yaygın bir durumdur. Ancak bir gün, Ana iş arkadaşlarının tuhaf bakışlarını ve arkasından gelen fısıltıları anladı. Herkesin bildiği bir sır vardı: Ananın en yakın arkadaşı Sofia, Ricardo ile ilişkisi içindeydi. Ana bundan tamamen habersizdi.
Her şey, o akşam eve ani bir dönüş yaptığı anda ortaya çıktı. Yıllardır bir hastanede doktor olarak çalışan Ana, o gün gece nöbetinde olacaktı. Görev bitiminde genç meslektaşı Rita ona bir iyilik istedi:
Ana, nöbet değişikliği yapabilir miyiz? Ben bu akşam senin yerinde çalışırım, cumartesi de sen benim yerimde. Elbette başka planın yoksa. Kız kardeşim evleniyor, düğün cumartesi.
Ritanın nazik ve yardımsever tutumu, evlilik bahanesi de yeterli bir sebep olduğundan, Ana teklifi kabul etti.
O gece, Ana evine neşeyle döndü; eşine bir sürpriz hazırlamak istiyordu. Ancak sürpriz ona geri döndü.
Daireye girdiği anda odadan gelen sesler duydu. Bir ses Ricardoya, diğeri ise… tanıdık bir ses, beklemediği bir anda; en yakın arkadaşı Sofianın sesi. Duydukları, ikisi arasındaki ilişkiyi açıkça ortaya koyuyordu.
Ana, girdiği gibi sessizce çıkıp hastanede uykusuz bir gece geçirdi. Artık meslektaşlarına nasıl bakacaktı? Hepsi bir şeyler biliyordu ve Ana, Ricardoya duyduğu kör aşkla kördü; ona tam bir güven besliyordu. Kocası onun hayatının anlamıydı; onun için büyük fedakarlıklar yapmaya hazırdı. Çocuk sahibi olma hayalinden vazgeçmişti. Ricardo, Henüz hazır değiliz, hayatın tadını çıkaralım dediğinde, şimdi anlıyordu ki, Ricardo aileyi ciddiye almıyordu.
Uykusuz bir gece, tek doğru kararın ne olduğunu düşündü. Ertesi sabah izin talebinde bulunup istifa etti, ardından evine gitti; kocası çalışırken eşyalarını topladı ve tren istasyonuna koştu. Büyükannesinden miras kalan kırsal bir ev, ona bu yalnız noktada bulunmayacağını düşündürdü.
İstasyonda yeni bir SIM kart satın alıp eskiyi attı. Geçmişle tüm bağlarını kesti ve cesurca yeni bir hayata adım attı.
Ertesi gün tanıdık bir istasyona geldi. Son ziyareti on yıl önce, büyükannesinin cenazesi içindi. Her şey sakin, az kalabalıklıydı. Tam da ihtiyacım olan şey bu, diye düşündü Ana.
Köye otobüsle gidip, ardından yirmi dakikalık bir yürüyüşle büyükannesinin evine ulaştı. Çardak, sıkı otlar ve çalılıklarla kaplıydı; kapıya ulaşması zor oldu.
Çardak ve evi düzene koymak haftalar sürdü. Tek başına yapılamazdı; komşular büyük ölçüde yardım etti. Hepsi, 40 yıldan fazla süren öğretmenlik kariyeriyle köyde nesillerce çocuk okutan, sevilen büyükanne Gloriayı hatırlıyordu. Onların desteği, Anayı beklenmedik bir sıcaklıkla karşıladı; evin yenilenmesinde ve yeni hayatına alışmasında büyük bir minnettarlık duydu.
Köyde doktor olduğu haber hızla yayıldı. Bir gün komşusu Marina telaşlı bir şekilde ona geldi:
Ana, özür dilerim, bugün yardımcı olamam. En küçük kızım Bia hasta, sabah beri karın ağrısı çekiyor, bir şey yemiş olmalı.
Hemen geliyorum, kızına bakayım diye yanıtladı Ana, tıbbi çantasını alıp Marinanın evine koştu.
Bia, gıda zehirlenmesi nedeniyle hastaydı; Ana bir sondaj yerleştirip Marinaya bakımı anlatdı.
Çok teşekkür ederim, Ana Marina, Burada en yakın sağlık birimi 60 kilometre uzaklıkta, bir yıl önce emekli olmuş tek bir hemşire kaldı, yeni kimse gelmedi dedi. O günden beri köylüler, ona yardım istemek için koştu; o da karşılık vermek zorunda hissetti, zira bu sıcak karşılamayı hak ediyordu.
Yerel yönetim, doktorun haberini duyunca onu bölge klinikinde çalışmaya davet etti.
Hayır, bölgeye gitmeyeceğim kararlı bir şekilde yanıtladı Ana. Ancak köyde bir sağlık birimi açarsanız, memnuniyetle kabul ederim.
Yöneticiler, şehirli deneyimli bir doktorun kırsal bir yerde çalışmasını şaşkınlıkla izledi; ama Ana fikrinden vazgeçmedi. Bir süre sonra köydeki sağlık ocağı yeniden açıldı ve Ana hastaları karşılamaya başladı.
Bir gece, kapısını bir yabancı çaldı. Geç saatte bir ziyaret beklenmedikti; hastalıklar gündüz de olabiliyordu. Kapıyı açtığında, ciddi bir durumun sinyallerini taşıyan bir adam gördü.
Bayan Ana, Setúbaldan, buraya yaklaşık 15 kilometre uzakta yaşıyorum. Kızım çok hasta. Başlangıçta sadece bir soğuk gibi düşündüm, ama ateşi üç gündür düşmüyor. Lütfen bize yardım edin.
Ana hızla hazırlık yaparken, adamın kızının belirtilerini sordu.
Adamın evine vardığında, soluk bir kız çocuğu yatağında zor nefes alıyordu; dudakları kurumuş, saçları dağınık, göz kapakları hafifçe titriyordu.
Muayene sonrası:
Durum ciddi, hastaneye götürmeliyiz.
Adam hayır dedi.
Biz sadece ben ve kızım. Annesi doğumdan hemen sonra vefat etti. O benim her şeyim; onu kaybetmek istemiyorum.
Hastanede daha hızlı müdahale olur. Ancak ilaç lazım, benim elimde yok.
Hangi ilacı lazım, hemen temin ederim. Lütfen hastaneye götürmeyin, burada 24 saat açık bir eczane var, çabuk getiririm. Ama kızı bırakacak kimse yok.
Adamın korkusu ve endişesi gözlerine yansıdı; ona baktıkça genç, uzun boylu, ince yapılı, kahverengi dalgalı saçları ve yeşil-siyah gözleriyle çekici bir adam olduğunu fark etti.
Kızla kalacağım dedi Ana. İsmi ne?
Beatriz dedi adam, kızına sevgiyle bakarak. Ben Miguel, çok teşekkür ederim doktor!
Ana reçete yazdı, Miguel ilacı almak için şehre gitti.
Beatrizin ateşi düşmedi; kız uykusunda inledi, ağladı, babasını aradı. Ana onu kucağına alıp ninni söyleyerek sakinleşene kadar yürüdü.
Saatler sonra Miguel ilaçla döndü; Ana enjeksiyonu yaptı ve yorgun bir gülümsemeyle:
Şimdi sadece beklemek kalıyor.
Gece boyunca kızın yanındaydılar; sabah olduğunda ateşi düşmeye başladı, kızın alnında ter damlaları belirdi.
Bu iyi bir işaret dedi Ana, yorgun olsa da hastalığı yenmenin verdiği tatminle güç buldu.
Teşekkür ederiz, doktor diye sürekli tekrarladı Miguel.
Bir yıl geçti; Ana köydeki sağlık ocağında çalışmaya devam etti, komşularını ve yakın köy sakinlerini tedavi etti. Artık Miguelin geniş ve güzel evinde yaşıyordu. O korkunç geceden altı ay sonra evlendiler; Beatrizin hayatı bir ipteydi.
Kız hastalığı yenmekte birkaç hafta daha sürdü, sonunda iyileşti. Beatriz, Anaya derin bir bağ kurdu; Ana da ona bütün kalbiyle sevgiyle bağlandı. Ancak her sarıldığında, anne olma şansını kaçırdığını düşünüyordu.
Gece evine yorgun ama mutlu döndüğünde, iki en değerli varlığı onu bekliyordu. Volodia verandada onu karşıladı, sarıldı ve sordu:
Peki? Tatilleri onayladılar mı? Rotaları planladım, üçümüz bir aile seyahati yapacağız.
Ana gizemli bir gülümsemeyle yanıtladı:
Onayladılar, ama seyahati dört kişi yapacağız.
Miguel bir an şaşkınlıkla karısına bakıp, onu kucaklayarak bahçede döndü.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
