Eşim topladığı bavuldan bir şeyler çıkarıyor.
Saçma bir şey söyleme!
Bu anda Elif, bir video kamerası almayı düşünüyor ve hemen her yere kuruyor. Fakat kocasına bir şey söylemiyor; sürpriz olacak! Ve sürpriz gerçekten geliyor.
Ne kadar şanslı ki Veyselle evlendi, Şur Kılıç gibi birine değil! diye düşünüyor hamile Elif, koltuğunda uzanmış bir şekilde. Aksi takdirde Belgradın dışındaki bir komünal dairede yaşardı!
Elif, Kılıçın daha büyük işlere gücü yetmediğini düşünüyor. O yüzden ona Şur denir; Nasıl adlandırırsan, o şekilde yol alır derler. Büyük bir komutanı Şur Makedon adlandırmak mı? Kimse yapmaz; Lenini Vova diye çağırmak gibi bir şey olurdu. Şur Balaban adını duymak ise daha doğal gelir.
Operasyon Y. ve Alexanderın Maceraları gibi başlıklar, Şurik yerine Şur ile söylenirse şanssız bir film olur.
İkisi okuldan beri arkadaş; ikisi de güzel Elife aşıktı ve üçü de sık sık bir arada takılırdı. Şur, çekici ve esprili Veyselin yanında hep kaybeder, ama bunu fark etmez. Bu kayıp, dostluklarını etkilemez; Şur dostluğu iyi bilir.
Mezuniyet sonrası Elif, sonunda Veyseli seçer ve üçüncü kişi, yani Şur, ayrılır; Kılıç üçüncüye kalır.
Üç ay sonra, üniversiteye kaydolduktan sonra Veysel onu terk eder; bir sınıf arkadaşına aşık olur. Elif, Şuru arar ve ona ilk defa Şur adını verir. Kılıç da hemen yanına koşar, yalnızlığını hafifletir ve depresyondan çıkarır.
Elif ve Şur arasında hiçbir şey olmaz, ama Şur sadece yanındaki sevgilisiyle birlikte olmanın yeterli olduğunu düşünür.
İlkbaharın yaklaştığı bir gün Elif, Veyseli unutmuş gibi yeni birine âşık olur: aynı üniversiteden, bir kaç yıl daha büyük bir öğrenci, Arda. Kitaplıkta tanışırlar; elektronik kitaplar hâlâ nadirdir.
Şur bir anda unutulur, Arda tüm düşüncelerini kaplar. Elif, Şurun şehir plancılığı ve mimarlık okuduğunu hatırlar; Bir yıl daha okursam meslek sahibi olurum! der. Şur, çok çocuklu bir aileden gelir, para birikimini sever.
Elif, Kılıç gibi sağlam ama sıkıcı bir gençle sıkıldığını hisseder; aşk ve sarılma ister. Kısa sürede bu sevgiyi bulur. Tema, biraz daha tecrübesiz bir genç kadına duyguların kapılarını açar; birbirlerine evlenmeyi bile hayal ederler.
Bir yıl sonra Arda üniversiteyi bitirir, Elif ikinci sınıftadır; “Neden evlenmeyelim?” derler. Tema diplomasını alır ve evlenirler.
Tam bu sırada Şur, eski okul arkadaşlarından birini arar: Mezuniyet gecesi var, gelmek ister misin? Elif Olur, neden olmasın? der; Veyselin kaybettiği kişiye gösterecek bir şeyler vardır.
Şur, prestijli bir inşaat firmasında çalışmaya başlamış, iyi para kazanıyor; Veyselle dostluğunu sürdürür. Elif, Şurdan eski sevgilisinin şimdi tamamen serbest olduğunu ve mezuniyet gecesine katılacağını öğrenir.
Buluşma, şubatın ilk cuması planlanır. Elif güzel bir elbise, kürk bir pelerin giyer, Şur kendi arabasıyla onu alır. Eski sevgilisini gördüğünde, kendini kandırdığını fark eder; içinde bir yerlerde bir kıvılcım yanıyor, artık zamanı gelmiştir.
Veysel de Elifi görür, bir buçuk yıl içinde çok güzelleşmiştir. Şur bunu fark etmez; Elif için her zaman en güzel olan onun kendisidir. İkisi bakar, konuşmadan arabaya biner ve birlikte giderler; eksik kalan her şeyi orada telafi ederler. Şur yine üçüncü olur.
Arda ile evlenme planı bozulur; Ağustos ayında hamile Elif, Veyselle evlenir. Viktor ona evlenme teklif eder. Şimdi bebekleri bekler; ultrason kız olduğunu gösterir.
Viktor iyi bir eş olur; evlendikten sonra gece vardiyasına geçer ve kuryelik yapar, bu meslek artık iyi maaş getirir. Elif akademik sınavları ikinci sınıf üçüncü dönem için dışarıdan geçer; ailesi maddi destek olur.
Bu, sıradan ama mutlu bir ailenin normal yaşamıdır.
Belirlenen zamanda güzel bir kız çocuğu dünyaya gelir; adı Lena olur.
Zaman geçer, Elifin okula dönme zamanı yaklaşır; kız büyür ve yürümeye başlar. Kreşi vermek istemez; ne olur diye endişelenir.
Nanny (bakıcı) tutar; anneler hâlâ genç ve çalışıyor, dedeler ise pek ilgilenmez; bezi değiştirmek de onlara göre zor bir iş değildir.
İki yüz elli yaşında, uzaktan eğitim gören ve ek iş olarak bakıcı yapan Aynur seçilir. Referansları iyidir, Elif ona pek çekici gelmez, bu da iyi bir şeydir; gereksiz bir bağ kurmak istemez. Aynur ücrette bir miktar indirim ister, bütçe tamamlanır.
Elif okula, Aynur işe başlar. Aynur çabuk Lena ile anlaşır; kız bakıcıyı severek el uzatır. Bir sorun olursa çığlık atar, ebeveynler rahat olur.
Elif, bebeği yıkarken bir kızarıklık görür; bu eski bezlerin kalıntısı değildir, hemen yeni bir bebek bezi değiştirir.
Aynura kızarıklığı söylemez; kim bilir neye yol açar? Bugün birçok bebe kremi var, Elif tek başına halleder.
Kızın cildinde alerjik dermatit çıkar; Aynur hemen pediatrik çağrı yapar.
Aynur, Tanrım, hiçbir şey vermedim! diye bağırır; hemşire kursu almıştır, bir şeyler çalmış olamaz. Elif, masayı sıkı tutar, baba da şöyle der:
Saçma bir şey söyleme! Test yapalım, alerjen bulalım, kendini yorma.
Bu sırada Elif, bir video kamerası almayı düşünür ve hemen her yere kurar, ama Viktora söylemez: sürpriz olacak! Ve sürpriz gerçekleşir.
Lena neredeyse yalnız bırakılmıştır; çünkü karısı okula gittiğinde evde en ilginç şeyler başlar. Viktor ve Aynur odada kendi işlerini yaparken, kız iki odada dolaşır; evde sadece oturma odası ve yatak odası vardır.
Evde, kanepe ve koltuklarda birikmiş cips gibi zararlı yiyecekler vardır; Viktor ve Aynur ikisi de çiptir. Küçük Lena bunları yer.
Lena gelince ev temizlenir; çok iyi iş çıkarırlar. Aynur, Viktorun birinci sınıftaki eski aşkı olduğunu öğrenir; o zaman Eliften ayrılmıştır.
Viktor ayrıldıktan sonra, Aynur belgelerini alıp bakıcı olur. Nasıl bir tesadüf, kim bilir belki de bir plan.
Baba evde çalışmaz; daire Elifin ailesine aittir, bu yüzden aşıklar köşeye oturamaz.
Aynur, argo ve iyi sözler içerir bir mesaj alır, baba da aynı şeyi, bir toplanmış bavul ve elbiseler alır; Elif ona bağışlamaz. Hepsi birlikte gider, Veysel bile özür dilemez; kendini suçlu görmez, her şey Tanrının izniymiş gibi.
Elif mide bulantısı çeker; bir kez daha çivi gibi çarpar başına. O anda, Şuru hatırlar: Şur, şimdi bana yardım edecek!
Şur anında gelir, hüzün ve sıkıntısını aynı eski esprileriyle dağıtır. Ama bu sefer gelmez.
Olmaz, Elif! diye seslenir bir ses; Anladım, çıkıyorum!
Şur? diye şaşırır Elif, bu yeni bir ses.
Neden? diye sorar Elif.
Karımın doğum odasına gidiyorum, oğlum doğdu, özür dilerim! der Şur, Zamanım yok, dil sürçürmek yok! ve bağlanır.
Oğul mu? Hangi oğul? Karısı mı? O Elifi seviyor! diye düşünür Elif hayretle. Gerçek şu ki, sınıf arkadaşı Kılıçın bir çocuğu doğmuş, Şurun artık ona vakti yok.
Elif, Ne isterim? Bir adamın tüm ömrünü benim için harcamasını mı? der. Veysel, terfi aldığını ve bir bölüm yöneticisi olduğunu söyler.
Elif artık hayal kırıklığı ve ihanet hissiyle doludur; hem eşini hem de dostunu kaybetmiştir. Özellikle Veysel Ne kadar zalim! diye bağırır, çocuğu da nasıl terfi almış?
Eğer Lena boğulmuş olsaydı, kapalı bir odada duymazlardı. Şur ise asla onu aldatmazdı
