Ahmet komşumla evlendim, 82 yaşında bir adam. Hâlâ bu en çılgın kararım oldu diyor. Kız kardeşime söyleyince neredeyse pastadan boğulacak kadar şaşırdı:
Ne yaptın yani, aklını mı kaçırdın?!
Sorun yok, her şey yolunda. Sadece 80 değil, tam 82. dediğimde kulak verdi.
Onun çocukları ara sıra uğrar, gelip bir bakar, sonra da gider. Bu sefer yaşlı bakımevi broşürleri getirdiler; Ahmetin hâlâ hayat temposuna uymadığı belli oldu.
Baba, bu iş lazım, dediler.
Lazım mı? Yaşam sadece kurallar mı? diye sordu Ahmet.
Aynı gün kapı çaldı. Elimde şarap, gözlerde bir heyecan.
Planım şu: benimle evlen, seni huzurevine göndermezler. Sen gençsin, ben inatçıyım. Mükemmel bir formül değil mi? dedi.
Benim çıkarım ne? diyerek merakla sordum.
Güveç pişiririm, hikâyeler anlatırım, asla sıkılmana izin vermem. dedi. Çok cazipti.
Düğünümüz tam bir absürt romantik sahne gibiydi:
Ben topuklu ayakkıksız,
Ahmet ise yüzyılın başından kalma bir kravat takıyordu.
Şahitler ise en yakın kiosk satıcılarıydı, imza atmaktan daha çok kahkaha atıyorlardı.
Eş olduk, ama ayrı dünyalarda, sadece yan yana.
Ahmet her sabah yatağında beş şınav yaparken kahramanlık gösterir,
Ben kahveyi dünün intikamı diye adlandırmaya devam ederim.
Pazar günleri mutfağı güveç kokusu ve onun sıcak sohbetleri doldurur.
Akşam olduğunda ise küçük tartışmalarımız başlar:
Ben hâlâ harikayım!
Sen sadece mahalle güvercinleri için harikasın.
Çocuklar bir gün sızıp geldiğinde:
Bu bir komplo!
Benim tek kompostum sizin yeni yıl kahveniz, dedi Ahmet.
Bana ne kazandın? diye sorduklarında Ahmete baktım; hâlâ canlı, esprili, gerçek bir adam.
Aile sıcaklığını kazandım. Dizi izlerken gülümeyi bilen birini, eve döndüğümde sevinçle karşılayan birini. dedim.
Onların gösterişli çıkışı sonrası Ahmet kahveyi koydu.
Bence deli gibi görünüyorlar, dedim.
Haklılar, gülümsedim.
Sen de öyle, dedi.
O yüzden birbirimiz için harikayız, dedik.
Altı ay sonra hâlâ sabahları erken uyanıyor,
Ben hâlâ kahvemle oynuyorum,
Pazar günleri haftanın en lezzetli günü.
Pişman mı oldun?
Hayır, hiç de. Hayatımın en güzel absürdi oldu. dedim.
Ve bil ki, bu evliliğin sahte olduğuna bir gün bile düşünmedim.
