Yavaş yavaş teyzemin evine suyu, sonunda da doğal gazı getirdik. Ardından evde tüm kolaylıkları sağladık. Bir süre sonra, teyzemin evini bir emlak sitesinde buldum.
Yetmiş sekiz yaşındaki teyzem, Türkan Hanımın iki kız kardeşi var. Bunlardan biri de benim annem. Teyzem Türkan, hayatı boyunca en az on defa evlendi. En son eşi on yıl önce vefat etti. Kendi çocukları hiç olmadı. Teyzem ve eşi, imkânsızlıklar içinde, yıllarca hiçbir konforu olmayan eski bir evde yaşadılar. Ev iki odadan ibaretti, tuvaleti ise bahçedeydi.
Teyzemin rahmetli eşi çok konuşulan bir insandı, köyde adeta bir karakterdi. Onları sık sık ziyarete giderdik. Teyzemin küçük kardeşi ise İsveçte yaşıyor. Kız kardeşler genellikle telefonla görüşerek haberleşiyorlardı.
Teyzemin eşinin vefatının ardından, daha sık köye gitmeye başladık. Kendi cebimizden kömür ve odun alıp götürüyorduk. Bahçede ekim biçim, düzenleme gibi işler de hep bizim sırtımızdaydı. Hiçbir zaman ondan bir şey istemedik, hakkımızı gözetmedik. Pek çok kez şehirde bizimle yaşamasını teklif ettik ama Ben şehir hayatına uygun değilim diyerek reddetti.
Zamanla evine temiz su, ardından da doğal gaz getirdik. Sonrasında tüm eksikleri giderdik; bahçeye banyo yaptık, çatısını yeniledik. Türkan Hanımın köyde rahat yaşamasını sağlamak için elimizden geleni yaptık. Teşekkür olarak, Türkan Teyze evini ileride çocuklarımıza miras bırakacağını söyledi.
Ne zaman çağırsa yanına gittik. Fakat bir gün öğrendik ki, İsveçe gitmiş ve orada küçük kız kardeşiyle yaşamaya başlamış. Oysa daha önce hiç böylesine bir kardeş sevgisi yoktu aralarında. Peki ya o eski ev? Şimdilik dursun dedi ve öylece bıraktı.
Akıbetini bilmesek de, aralarındaki ilişkinin nasıl gelişeceğini düşünmeden edemiyorum; belki Türkan Hanım köye geri döner. İsveçteki kız kardeşi ise eşi ve yetişkin kızıyla birlikte aynı evde yaşıyorlar.
Teyzemin evinin anahtarı bizdeydi, ertesi hafta sonu gidip kontrol etmeye karar verdik. Fakat kapının kilidi değişmişti, bizim anahtar uymadı. Bahçe telinin üstünde ise kocaman beyaz harflerle Satılık yazıyordu.
Eve dönünce, teyzemin eski evini bir emlak sitesinde buldum. Oradaki numarayı aradım; meğerse ev çoktan satılmış ve neredeyse iki yüz bin Türk lirasına el değiştirmişti. Teyzemi aramadım, kırgındım.
O eve yaptığımız yatırımlar olmasa, hiçbir değeri olmazdı. Aradan bir ay geçti, bir gün Türkan Hanım aradı. Evi sattığını, parayı İsveçteki kız kardeşinin kızına yani yeğenine verdiğini söyledi. Şimdi eşimin yüzüne nasıl bakacağımı bilemedim; çünkü teyzemin evine yatırdığımız para onun da emeğiydi.
Hayat bazen çok beklemediğin bir köşeden sınar. Sevdiğin insanlar için elinden geleni yapsan da, karşılığını görmek her zaman mümkün olmayabilir. Yine de iyi niyetle yapılan hiçbir şey boşa gitmez. Önemli olan, gönlünün temizliğiyle hareket etmek ve vicdanen rahat kalmaktır. Herkes kendi yoluna gider, ama iyilik mutlaka kalpte bir iz bırakır.
