Hayal Etme! Talibim, Kendi Evimde Benim Paramla Yaşayabileceğini Sandı 25 yaşıma gelene kadar tamamen kendi çabamla birikim yapıp ev sahibi olacak kadar hedef odaklıydım. Ne annemden ne de babamdan destek aldım, tüm emeğim bana ait. Sonra aşık olduğum biriyle tanıştım ve saflık edip ona kendi evim olduğunu söyledim. Daha baştan kendi evinde yaşamak istemediğimi, beraber yaşayacaksak onun ev kiralaması gerektiğini, benim de evimi kiraya vererek araba almak için para biriktireceğimi söyledim. Kabul etti ve yakında ev kiralayacak paramız olacağını, beraber yaşayacağımızı söyledi. Altı ay sonra valiziyle kapıma geldi. İşten çıkarılmış, beş kuruşu yokmuş, bir süreliğine beni idare etmemi istedi. Şansı iyi, ailesi var. Hayır, kabul etmedim. Bana göre bu, sadece hazırdan yaşamak için bir bahane aramaktı. Sonunda onunla ilişkimi bitirdim.

İster misin! Talip olan adam, benim evimde, benim paramla yaşayacağını sandı

Gerçekten şanslı biriydim, çünkü hep hedefleri olan birisiydim. 25 yaşıma gelene kadar, hiç kimseden destek almadan, kendi başıma birikim yapıp kendime bir ev alabildim.

Ne annemden ne babamdan, ne de herhangi bir akrabamdan bir yardım görmedim; her şeyi kendi çabamla başardım. Ve âşık olduğum bir adam tanıyınca, saflığıma verin ki, ona kendi evimin olduğunu söyledim.

Ama ona baştan şunu net bir şekilde ifade ettim: Onun evinde oturmam, isterse ev tutarız, herkes kendi evini kiralar, birlikte para biriktirip araba alırız dedim.

O da kabul etti, yakında kira masrafına ortak olabileceğini, o zaman birlikte yaşayabileceğimizi söyledi. Altı ay sonra, elinde bavulla çıkageldi. İşten çıkarıldığını, parası kalmadığını söylüyor.

Bana yalvardı, bir süreliğine onu evime almamı istedi. Neyse ki onun da kalacak yeri, ailesi var. Tabii ki kabul etmedim! Bence bu, sadece benim sırtımdan geçinmek için bir bahaneydi, başka bir şey değil. Sonunda ilişkimize noktayı koydum.