“Kel, Uyan Artık!” – Eşim Sabahları Beni Bu Sözlerle Uyandırmaya Başladı Geçen yıl hayatımda hiç düşünmediğim bir adım attım. Bir süredir tüm başımda sivilceler oluşmaya başladı, kaşıntı dayanılmazdı ve saçlarım dökülüyordu. Cildiye ve saç hastalıkları uzmanına defalarca gittim ama çare bulamadım. Doktorum vitamin almayı da önermedi, kimseye fayda etmediğini söyledi. Bir gün bir yazıda, saçları tamamen kazıtmanın saç köklerini inanılmaz güçlendirdiğini okudum. Çok uzun süre düşündüm, bu adımı atmadan önce tereddüt ettim. Oğlum bile “Sen kel olursan korkarım!” dedi ama yine de kararımı değiştirmedim… Eşime önce tıraş makinesiyle, sonra ustura ile saçımı kökünden almasını söyledim. Eşim başta inanmadı ve tereddüt etti ama sonunda yaptı. Ayna karşısına geçtiğimde başımın şeklinin ne kadar düzgün olduğuna inanamadım. En büyük sorun, başım açık dışarı çıkınca üşümekti. Ayrıca saçlarım çıkmaya başlayınca yastığa yapışıyor ve bu çok rahatsız ediciydi. Eşim, saçım kazındıktan sonra her sabah beni “Kel, uyan artık!” diyerek uyandırmaya başladı, bu da beni epey güldürdü çünkü ailede en kel olan artık bendim. Çocuklarım başta şaşırdı, fakat oğlum daha sonra bana benzemeye karar verdi. Annem, saçlarım çıkana kadar karşısına geçmememi, bu halime dayanamayacağını söyledi. Kızım, okul toplantısına beresiz gitme diye beni tembihledi, eşimse “Beresi olmadan gidersen herkes toplantının nedenini unutup saçına odaklanır; kızımızın arkadaşları annelerine özenir” diye takıldı. Saçlarımı kazıttıktan sonra sivilceler kendiliğinden geçti. Kızım sürekli bana gülüyor, benden ne bekleyeceğini bilemediğini söylüyor. Bir gün kardeşine “Annem bu gidişle kel kafasına dövme bile yaptırır” dediğini duydum.

Kel, uyan artık! Eşim sabahları beni böyle uyandırıyor.

Geçen yıl, daha önce hiç düşünmediğim bir şeyi yapmaya karar veriyorum.
Bir süredir başımın tamamında küçük kızarıklıklar fark ediyorum; sanki bir döküntü gibi, saç derim deli gibi kaşınıyor ve saçlarım hızla dökülüyor.

Dermatologa ve saç hastalıkları uzmanına (trikolog) defalarca gidiyorum, ancak hiçbir faydasını göremiyorum. Doktorum vitamin almamı da önermiyor; ona göre kimseye pek faydası olmamış. Sonra internette bir yazıda okuduğuma göre, saçları tamamen kazımak kökleri güçlendirebiliyormuş. Karar vermem uzun sürüyor. Oğlum, kel olursam korkacağını söylediği halde, sonunda cesaretimi topluyorum

Eşime, önce tıraş makinesiyle başımı sıfıra vurmasını, ardından jiletle tamamlamasını söylüyorum. O da önce pek inanmıyor, Gerçekten yapacak mısın? diyor ama eline makineyi alıp yanımda duruyor.
Tüm işlem bittiğinde aynanın karşısında kalakalıyorum; meğer kafatasım gayet düzgünmüş, buna kadar bilmiyormuşum.

Asıl sorun, başım açıkken dışarı çıkmanın verdiği soğuk. Bir de saçlarım uzarken, minicik tüyler yastığa yapışınca garip bir his veriyor; oldukça rahatsız edici.

Başımı kazıttıktan sonra eşim her sabah, Kel, hadi kalk! diye sesleniyor, bu da beni gülme krizine sokuyor; çünkü artık ailede en kel kişi benim. Başlarda çocuklarım şaşkın şaşkın bakıyor, ama sonra oğlum da Belki ben de senin gibi saçımı sıfıra vururum! diyor.

Annemse, Saçların çıkmadan yanıma gelme, sana bakmaya dayanamam, deyip espriyle karışık sitem ediyor. Kızım, okul toplantısına kel başla gitmememi, mutlaka bir bere takmamı rica ediyor; eşim ise ketumca, Eğer beresiz gidersen, herkesi şaşırtırsın. Kızımın sınıf arkadaşları da böylesine havalı bir annesi olduğu için çok kıskanır, diye takılıyor.

Saçlarımı kazıttıktan sonra, o garip kızarıklıklar ve kaşıntı tamamen geçiyor. Kızım sürekli bana takılıp gülüyor, Senin daha başka neler yapacağını kestiremiyorum anne! diyor. Hatta bir gün, abisine gizlice, Sence annem kafasına dövme yaptırır mı acaba? diyerek hayal gücünü konuşturuyor.

Hayatın bu anında, sıradan şeylerin bile insana yeni pencereler açtığını bir kez daha anlıyorum.